เผยกุ้ยเฟยมองสำรวจฟางไฉหนี่ว์อย่างไม่แสดงสีหน้า ครั้นได้ยินดังนั้น นางก็ถอนหายใจเบา ๆ แลดูจนปัญญาอย่างยิ่ง «วันนั้นเหลียงเฟยกู้กดดันข้าถึงเพียงนั้น ข้าก็จนหนทางจริง ๆ นับว่าเจ้ายังเข้าใจข้า»
«หม่อมฉันทราบเพคะ เหนียงเหนียงเพียงใช้แผนรับมือชั่วคราวเท่านั้น การได้ทำงานเพื่อเหนียงเหนียง หม่อมฉันย่อมไม่มีคำขุ่นข้องแม้แต่น้อย»
«เจ้าช่างรู้ความ» สกุลเผยอารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย แม้แต่น้ำเสียงก็อ่อนโยนลงหลายส่วน «เย่ซิน ไปนำของของข้ามา»
ไม่นาน เย่ซินก็ยกกล่องไม้แดงใบเล็กใบหนึ่งเข้ามา
เผยกุ้ยเฟยยื่นกล่องให้นาง «นี่เป็นของที่ข้ามอบให้เจ้า ถือเสียว่าเป็นการชดเชยความคับข้องใจที่เจ้าได้รับในวันนั้น»
«เหนียงเหนียงมีพระคุณต่อหม่อมฉันอยู่ก่อนแล้ว หม่อมฉันจะรับของประทานจากเหนียงเหนียงได้อย่างไรเพคะ»
«อย่าเพิ่งปฏิเสธ ลองดูก่อนว่าสิ่งใด»
ฟางสกุลจึงเปิดกล่องไม้แดงตามสัญญาณของนาง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเทียบยากระดาษสีเหลืองที่เขียนด้วยหมึกดำ ข้างกันมีข้อความระบุสรรพคุณว่า ช่วยให้สตรีตั้งครรภ์ได้ง่ายขึ้น
ฟางสกุลพลันยินดีจนเก็บอาการไม่อยู่ หยิบเทียบยาออกมาพินิจอย่างอดไม่ได้ ยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นเต้น กระทั่งมือที่กำกระดาษยังสั่นระริก นางเงยหน้าขึ้นฉับพลัน ริมฝีปากสั่นน้อย ๆ «เหนียงเหนียงจะมอบสิ่งนี้ให้หม่อมฉันจริงหรือเพคะ»
เผยกุ้ยเฟยพึงพอใจกับท่าทีของนางอย่างยิ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า «เจ้าภักดีต่อข้ามาโดยตลอด ข้าย่อมไม่ปล่อยให้เจ้าขาดผลตอบแทน»
ฟางไฉหนี่ว์รีบเก็บเทียบยาอย่างทะนุถนอม ลุกขึ้นคำนับ «ขอบพระคุณเหนียงเหนียงที่เมตตา หม่อมฉันจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อถวายความภักดีแก่เหนียงเหนียง»