ผู้ทำพิธีหลักคือฮูหยินฉุย ภรรยาเอกของเจ้าสำนักศึกษาแห่งฉางซิง นางมีบุตรธิดาครบถ้วน อีกทั้งยังเป็นผู้มีคุณธรรมและความสามารถ เป็นที่กล่าวขานชื่นชมทั้งในและนอกเมืองหลวง ทั้งยังมีฐานะเป็นอาจารย์หญิงของคุณหนูรองสกุลกู้ จึงเหมาะสมและสมควรอย่างยิ่ง
ผู้ช่วยพิธีได้รับเลือกจากญาติผู้น้องหญิงของสกุลกู้ ส่วนผู้กล่าวคำอวยพรคือคุณหนูสี่เหยา บุตรีของเหยาจิ้นราชบัณฑิตหลวง และสหายสนิทในห้องหอของกู้ชิงอิ่ง
สิ่งสำคัญที่สุดในพิธีครบสิบห้าปีคือการสวมเครื่องแต่งกายสามครา สีสันของอาภรณ์ทั้งสามชุดเป็นสัญลักษณ์ถึงการเติบโตของผู้เข้าพิธีจากวัยเยาว์สู่ความเป็นผู้ใหญ่ กระบวนพิธีดำเนินไปเกินครึ่งอย่างราบรื่นและชวนมอง กู้ชิงอิ่งสำรวมสง่างามตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย ทำให้เหล่าฮูหยินที่ชมอยู่ด้านข้างต่างอิจฉายิ่งนัก
เมื่อถึงพิธี “สวมเครื่องแต่งกายสามครา” ฮูหยินฉุยเปล่งเสียงกล่าวว่า “ฤกษ์แห่งปีมาถึง เดือนอันเป็นมงคลจงสวมอาภรณ์แก่เจ้า พี่น้องพร้อมหน้าเพื่อบ่มเพาะคุณธรรม ขอให้มีอายุยืนยาวไร้ขอบเขต รับพรจากสวรรค์...”
หลังจากคำนับตามพิธีแล้ว นางก็กลับเข้าไปเปลี่ยนเครื่องแต่งกายอีกครั้ง แขกเหรื่อจึงพักผ่อนกันชั่วครู่
หวังโย่วประสานมือไพล่หลัง ยืนอยู่ข้างเสากลมใต้ชายคาระเบียง สีหน้าไร้อารมณ์ขณะมองแขกเหรื่อในลานสนทนากันอย่างออกรส
ในยามที่กำลังเหม่อลอย จู่ ๆ ก็มีคนตบไหล่เขาเบา ๆ “พี่หวัง! ที่แท้ก็เป็นท่านจริง ๆ”
เขาเหลือบมองอย่างเย็นชา ผู้ที่ยืนอยู่คือฉุยเหมิง