แม้เหลียงหยวนกงจะเกิดในตระกูลสูงศักดิ์ แต่นางก็รู้คุณค่าของสิ่งของเหล่านี้ดี จึงทั้งยินดีและกระดากใจ “พี่หญิงกู้มอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้ ข้ารับไว้ก็รู้สึกละอายใจยิ่งนัก”
เมื่อครู่นางยังมีอคติอยู่ในใจ ช่างไม่สมควรจริง ๆ
“ปกติข้าไม่ค่อยชินกับของเช่นนี้ แต่เห็นว่าเหมาะกับเหลียงหยวนกงยิ่งนัก จึงถือเป็นของขวัญแสดงความยินดีส่งมาให้ หวังว่าเจ้าจะไม่รังเกียจ” กู้ชิงเจาเอ่ยถึงคำว่า “ไม่ชิน” ราวกับกำลังตอบโต้คำพูดของคนทั้งสอง ฝ่ามือฟาดฉาดลงบนใบหน้าของคนที่เอาแต่กระโดดโลดเต้นเสียจริง ทำให้พวกนางรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า
เจียงอวิ๋นกัดริมฝีปาก กล่าวอย่างดื้อรั้นว่า “ยังมีกล่องอีกใบที่ยังไม่ได้เปิดมิใช่หรือ เหลียงหยวนกู้อยู่เคียงข้างองค์ชายรัชทายาทมานานเพียงนี้ หากไม่มีเครื่องประดับดี ๆ สักชิ้นก็คงไม่สมเหตุสมผลกระมัง”
เวลานี้เหลียงหยวนกงก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป นางเปิดกล่องผ้าใบยาวด้วยตนเอง
ชั่วขณะนั้น แววตาของเฉิงฮุยไป๋พลันสว่างวาบ เอ่ยอย่างตกตะลึงว่า “นี่คือผ้าโบราณทองลายฉลุกระมัง ข้าจำได้ว่าต้นปีนี้ ตำหนักตะวันออกได้รับมาเพียงสิบหกพับ องค์ชายรัชทายาททรงส่งไปถวายฮองเฮากับกุ้ยเฟยฝ่ายละห้าพับ ส่วนในตำหนักตะวันออกของพวกเรา มีเพียงชายาองค์รัชทายาทผู้ล่วงลับที่ได้สามพับ เหลียงตี้ทั้งสองได้ฝ่ายละหนึ่งพับ ที่เหลืออีกหนึ่งพับนั้น ก่อนหน้านี้ข้าเห็นแล้วชอบใจ องค์ชายรัชทายาทยังตรัสว่าไม่มีแล้ว ที่แท้ก็ส่งให้พี่หญิงกู้นี่เอง”
เหลียงหยวนกงเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน
ในบรรดาผ้าเนื้อดีของต้ายง ผ้าแพรถือว่าล้ำค่าที่สุด ในบรรดาผ้าแพรชั้นเลิศทั้งสี่ชนิด ได้แก่ ผ้าแพรลายโบราณหอม ผ้าโบราณทองลายฉลุ ผ้าแพรลายนุ่มดอกไม้ และผ้าแพรเนื้อนุ่มสีพื้น ผ้าโบราณทองลายฉลุนั้นมีลวดลายหลากหลายและสีสันอุดมที่สุด ทั้งยังมีลวดลายละเอียดประณีตเป็นเลิศด้านงานฝีมือ งดงามหรูหรายิ่งนัก ของดีเช่นนี้แม้แต่ราชวงศ์ยังมีไม่พอใช้ แม้นางจะเกิดในตระกูลกง ตั้งแต่เล็กก็เพียงเคยเห็น แต่ไม่เคยได้สวมใส่