“เป็นความประสงค์ของท่านป้าและท่านลุงเจ้าค่ะ” หลี่เหม่ยเหรินรู้จักนิสัยของลูกพี่ลูกน้องตนดี หากองค์หญิงใหญ่แต่งเข้าตระกูลหลี่ หลี่ฝู่ย่อมต้องมีฐานะต่ำกว่าองค์หญิงใหญ่ แล้วหลี่ฝู่จะอดทนได้อย่างไร?
ทว่าไทเฮากับกั๋วกงเฉิงเอินกลับมุ่งหมายจะรับองค์หญิงใหญ่เข้าตระกูลหลี่ให้จงได้ เพื่อเชิดชูวงศ์ตระกูล
แต่เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ไทเฮาหลีไม่ลงรอยกับไทเฮาสกุลหรง ส่วนองค์หญิงใหญ่ก็สนิทสนมกับไทเฮาสกุลหรงอย่างยิ่ง หากองค์หญิงใหญ่แต่งเข้าตระกูลหลี่จริง เกรงว่าคงต้องทนรับการกลั่นแกล้งจากไทเฮาหลีไม่น้อย หากตระกูลหลินรู้เข้า จะไม่ฉีกตระกูลหลี่เป็นชิ้น ๆ หรือ?
ตระกูลหลี่เพิ่งได้อาศัยถังอวิ๋นผงาดขึ้นมา เริ่มเผยโฉมให้ผู้คนเห็นได้ไม่นาน จะทานแรงกดดันจากตระกูลหลินไหวได้อย่างไร?
“ข้าได้ยินมาว่า กั๋วกงเชื่อใจน้องชายจากเรือนรองมาก” นั่นก็คือบิดาของหลี่เหม่ยเหริน ท่านรองหลี่ เป็นคนไม่กี่คนในตระกูลหลี่ที่ยังมีสติแจ่มชัด
หลี่เหม่ยเหรินพยักหน้า “ท่านลุงรับฟังคำบิดาข้ามาโดยตลอด เพียงแต่ท่านป้า...”
ท่านป้าของนางคิดว่าตนฉลาดล้ำเลิศ จะยอมฟังคำเตือนของผู้อื่นได้อย่างไร
“ข้าจะไม่ปิดบังเจ้า” กู้ชิงเจาหยุดฝีเท้า เอ่ยอย่างจริงจัง “ไทเฮาสกุลหรงกับพระสนมหลินไท่ผินประสงค์จะหาซื่อจื่อแห่งโหวหลูหลิงมาเป็นสามีขององค์หญิงใหญ่ ส่วนฝ่าบาททรงพอพระทัยซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงสุย หากองค์หญิงใหญ่เต็มใจแต่งกับซื่อจื่อตระกูลหลี่ก็แล้วไป แต่หากองค์หญิงใหญ่ไม่มีใจ ตระกูลหลี่ยังยืนกรานขอให้องค์หญิงใหญ่แต่งเข้าตระกูล ต่อให้ไม่กล่าวถึงไทเฮาและพระสนมไท่ผิน เกรงว่าฝ่าบาทก็คงไม่ทรงเห็นชอบ”