เจี่ยวเยว่เข้าใจดีว่าฉีกุ้ยเฟยแตกต่างจากไทเฮาสกุลหรงตรงที่ใด “สาเหตุที่ไทเฮาทรงมีบารมีในราชสำนักเช่นนี้ กุ้ยเฟยคิดว่าเป็นเพราะสกุลฉีกับสกุลหรงหรือเพคะ? เมื่อครั้งก่อน ฮ่องเต้องค์ก่อนอ่อนแอ ไทเฮาเคยตามเสด็จออกจากเมืองหลวง ได้เห็นความทุกข์ยากของราษฎรและลิ้มรสความขมขื่นนานัปการของโลกมนุษย์ แต่ก่อน แม้ไทเฮาจะยังทรงเป็นพระชายาอ๋อง ก็ยังต้องเก็บงำความสามารถและถ่อมตน ให้เกียรติผู้อื่นทุกย่างก้าวที่ไทเฮาทรงดำเนิน มิใช่เพื่อตัวฮ่องเต้องค์ก่อนและพระองค์เองเท่านั้น แต่เพื่อสกุลฉีกับสกุลหรงด้วย พระองค์ทรงระมัดระวังรอบคอบมาหลายปี ทั้งยังช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนสร้างผลงานไว้มากมาย จึงมีสถานะในวันนี้ได้ ไทเฮาทรงอดทนต่อความอัปยศมาหลายปีเพื่อสกุลฉีกับสกุลหรง แล้วกุ้ยเฟยเล่าเพคะ?”
“ยามกุ้ยเฟยประสูติ สกุลฉีกับสกุลหรงก็รุ่งเรืองถึงขีดสุดแล้ว กุ้ยเฟยเติบโตมาภายใต้การคุ้มครองของสองตระกูล สูงศักดิ์และมั่งคั่ง ไม่เคยต้องทนรับความคับข้องใจแม้แต่น้อย ต่อให้ครั้งนั้นกุ้ยเฟยเข้าจวนอ๋องในฐานะชายารอง แต่ความสูงศักดิ์กลับเหนือกว่าพระชายาอ๋องเสียอีก หลายปีมานี้ เมื่อมีไทเฮาทรงดูแล ฝ่าบาทเคยปล่อยให้กุ้ยเฟยต้องขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อยหรือเพคะ? แล้วกุ้ยเฟยทำสิ่งใดบ้าง?”
ถึงขั้นนี้แล้ว เจี่ยวเยว่ไม่กลัวอีกว่าจะพูดมากจนทำร้ายจิตใจนาง “กุ้ยเฟยเอาแต่แก่งแย่งความโปรดปราน ไม่เข้าใจความลำบากพระทัยของไทเฮา ทั้งยังไม่รู้ว่าสกุลฉีกับสกุลหรงกำลังตกอยู่ท่ามกลางกระแสอันตรายเพียงใด พระองค์เห็นเพียงความรุ่งเรืองของสองตระกูลภายใต้การคุ้มครองของไทเฮา แต่กลับไม่เห็นว่าลับหลังมีคนมากมายเพียงใดเฝ้ารอจับผิดสกุลฉีกับสกุลหรง กุ้ยเฟยตรัสว่าอยากขึ้นเป็นฮองเฮา เพื่อปูทางอันดียิ่งกว่าให้สกุลหรงกับสกุลฉี แต่กุ้ยเฟยทรงทราบหรือไม่ว่า หากวันหนึ่งพระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นฮองเฮาจริง ข้อครหาจะน้อยกว่าตอนเป็นฮองกุ้ยเฟยหรือเพคะ?”