งานเลี้ยงวันไหว้พระจันทร์ใกล้เข้ามาแล้ว
กู้ชิงเจาอยากทำโคมขงหมิงด้วยมือตนเองเพื่อขอพรให้ไทเฮา จึงเรียกไช่จิ้วผู้มีฝีมือประณีตมาสอน นางกับถังเจ๋อต่างก็เรียนด้วย
หลังทากาวข้าวเหนียวและติดกระดาษโคมจนแน่นเรียบร้อย กำลังจะลงสี ฟางฉีก็ย่องเข้ามาจากตรงประตูฉากกั้น
“พระสนม บ่าวแจ้งเรื่องที่รับสั่งแก่เหลี่ยวอี้ สาวใช้ข้างกายเจี๋ยอวี่เจิ้งแล้วเพคะ”
กู้ชิงเจาพยักหน้า กำลังจะทำงานในมือต่อ ทว่ากลับเห็นฟางฉีขมวดคิ้ว สีหน้าไม่สู้ดีนัก
นางถามอย่างสงสัย “เกิดอะไรขึ้น?”
ฟางฉีก้มหน้า “มิใช่เรื่องใหญ่เพคะ เพียงแต่ตอนบ่าวพูดกับเหลี่ยวอี้ สาวใช้ของเสิ่นผินดูเหมือนแอบฟังอยู่ข้าง ๆ ภายหลังคล้ายเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง จึงวิ่งหนีไปอย่างลนลาน บ่าวเกรงว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดเพคะ”
กู้ชิงเจาพอจะเดาความคิดของสาวใช้ผู้นั้นได้
อย่างไรเสีย เรื่องที่นางให้ฟางฉีไปกำชับเจี๋ยอวี่เจิ้ง ก็ถือเป็นเรื่อง “เสียศีลธรรม”
“คอยจับตาดูอย่างลับ ๆ ก็พอ”
“เพคะ”
“เสด็จแม่ ทอดพระเนตรโคมที่เจ๋อร์ทำว่าสวยหรือไม่?” อีกด้านหนึ่ง ถังเจ๋อก้มหน้าก้มตาทำอยู่เนิ่นนาน ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นเผยรอยยิ้มหวานหยดย้อย มือขวาชูโคมขงหมิงสูงเกือบถึงคอ
ด้านหน้าของโคมมีภาพแมวตัวหนึ่งวาดด้วยพู่กันหมึกจาง ๆ อย่างลวก ๆ บนหัวมีสิ่งเล็ก ๆ สองชิ้นคล้ายหูแมว มองแล้วช่างน่าเอ็นดู