“ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่ควนเอ๋อร์ซุกซนเกินไปจริง ๆ ข้ากลัวว่าเขาจะเอาแต่ใจจนเกินไป แล้ววันหน้าจะก่อเรื่อง” นางถอนหายใจ
“ควนเอ๋อร์ทั้งฉลาดและไหวพริบดี จะซุกซนเกินไปได้อย่างไร” กู้ชิงเจายิ้ม “เจ้าน่ะ เป็นห่วงจนคิดมากไปแล้ว”
“เฮ้อ” ไป๋ผินเองก็เหนื่อยใจไม่น้อย นางมีบุตรชายเพียงคนเดียว
ถังอี้ องค์ชายรองที่ฉีเสียนเฟยให้กำเนิด กับถังเจ๋อ องค์ชายสามที่กู้ชิงเจาให้กำเนิด ต่างมีนิสัยสงบเสงี่ยมและว่าง่าย ทว่าบุตรชายของนางกลับชอบเล่นซุกซน ทั้งยังกล้าหาญเกินตัว ทำเอานางกลัดกลุ้มจนแทบเจ็บใจ นางจะไม่ร้อนใจได้อย่างไร
“วางใจเถิด ไม่ว่าอย่างไร ไช่จิ้วกับหยางหลี่ก็อยู่ที่นั่น ย่อมไม่ปล่อยให้พวกเขาเกิดเรื่องหรอก”
“ช่างเถิด ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว” ไป๋ผินจิบน้ำชาเพื่อผ่อนคลาย “ว่าไปแล้ว ปีที่แล้วควรจะคัดเลือกหญิงงาม แต่ฝ่าบาททรงเลื่อนมาเป็นปีนี้เพราะราชกิจ บัดนี้การคัดเลือกรอบแรกเสร็จสิ้นแล้ว ฝ่าบาทตรัสว่าจะเสด็จไปพระตำหนักรอง เช่นนั้นการคัดเลือกรอบใหญ่คงต้องจัดที่พระตำหนักรองหรือ”
กู้ชิงเจาครุ่นคิด “คาดว่าราวเดือนสี่ปีหน้า การคัดเลือกรอบใหญ่ก็น่าจะเสร็จสิ้น ส่วนการเสด็จไปพระตำหนักรองคงเป็นเดือนห้า”
ไป๋ผินพยักหน้า “เช่นนั้นก็ไม่ต้องเดินทางไปมาสองฝั่งแล้ว แต่ยามนี้พอเอ่ยถึงการคัดเลือกหญิงงาม คนในวังหลายคนก็หน้าถอดสี” นางถอนหายใจ “หลายปีมานี้ฝ่าบาททรงยุ่งกับราชกิจ จึงแทบไม่เสด็จมาฝ่ายใน บัดนี้ยังจะคัดเลือกหญิงงามอีก ทุกคนต่างหวั่นวิตก”
“เจ้ามีองค์ชายอยู่ใต้เข่า ยังกลัวเรื่องนี้อีกหรือ” กู้ชิงเจาประหลาดใจ เดิมนางคิดว่าไป๋ผินไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้
“ข้าไม่หวังพระเมตตาแล้ว จึงไม่ได้คิดอะไรนัก แต่พี่หญิงได้รับความโปรดปรานมาโดยตลอด ข้ากลัวก็แต่เหล่าบุตรีตระกูลขุนนางที่เข้าวังมา...” คิ้วเรียวงามของนางขมวดแน่น “ปีนี้นับเป็นครั้งแรกที่ฝ่าบาททรงคัดเลือกหญิงงามอย่างจริงจัง บุตรีขุนนางใหญ่หลายคนต่างเข้าร่วมการคัดเลือก กว่าฝ่ายในจะสงบสุขมาได้หลายปี พอหญิงงามเข้ามา เกรงว่าจะมีเรื่องวุ่นวายอีก”