นางมีรูปโฉมงดงามโดดเด่นเช่นเดียวกับมารดาผู้ให้กำเนิดข้า ประหนึ่งดอกบัวพ้นน้ำ เย็นชาบริสุทธิ์เหนือโลกีย์
เมื่อพบกันครั้งแรกในจวนอ๋องตวน ข้าก็รู้แล้วว่านางไม่มีทางเป็นเพียงหรูเหรินไปตลอดกาล
เดิมทีข้าคิดจะกำจัดภัยร้ายนี้เสียแต่เนิ่น ๆ ทว่านางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย อีกทั้งยังรักษาหน้าที่ของตนอย่างเคร่งครัด ไม่เคยบาดหมางกับผู้ใด กระทั่งคนอื่น ๆ ที่เข้าจวนมาพร้อมนางล้วนได้รับความโปรดปราน แต่นางกลับยังคงติดตามพระชายารองฉีอย่างเงียบงัน ไม่เคยเผยช่องโหว่ให้เห็นแม้แต่น้อย
ได้ยินว่านางยังช่วยพระชายารองฉีวางแผนแย่งชิงความโปรดปราน โดยไม่คำนึงถึงผลได้ผลเสียของตนเอง
ข้าได้ฟังแล้วก็เพียงแค่นหัวเราะ ทั้งยังอดดูแคลนอยู่ลึก ๆ มิได้
เพราะในใจข้าคิดมาโดยตลอดว่านางกับมารดาผู้ให้กำเนิดข้าเป็นคนประเภทเดียวกัน มีเพียงรูปโฉมงดงามแต่ไร้สมอง ไม่ก็เอาแต่ลำพองตนเพราะได้รับความโปรดปราน หรือไม่ก็ขลาดเขลาจนต้องคอยพึ่งพาผู้อื่น บางทีนางอาจได้รับความโปรดปราน ทว่าคงไปได้ไม่ไกล
เป็นดังที่คิดไว้ ไม่นานเย่ซินก็มาแจ้งข้าว่ากู้หรูเหรินได้รับความโปรดปรานแล้ว