เหม่ยเหรินสกุลเสิ่นที่ปกติแวะเวียนไปตำหนักฟงลวนอยู่ทุกวัน ก็ประทับอยู่ในตำหนักมาหลายวันแล้วโดยมิได้เสด็จออกไปไหน
วันที่สิบห้า กู้ชิงเจาเดินทางไปส่งอาหารยังพระตำหนักจื่อเฉิน
ขณะกำลังจะเข้าไปในท้องพระโรง นางบังเอิญพบขุนนางผู้หนึ่งเดินออกมาจากด้านใน
กู้ชิงเจาเคยพบขุนนางผู้นั้นมาก่อน เพียงแต่ไม่ค่อยทราบตำแหน่งของเขา
เมื่อคนผู้นั้นเห็นนางแต่ไกลก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงรีบเข้ามาคารวะ แล้วค่อยจากไป
“นายหญิงเป็นอะไรไปหรือเพคะ?”
แดงชาดม่วงประคองนายหญิงของตนข้ามธรณีประตู พอเห็นนางคล้ายกำลังครุ่นคิดบางอย่าง จึงเอ่ยถาม
กู้ชิงเจาส่ายหน้า “ไม่มีอะไร บางทีช่วงหลายวันนี้ข้าอาจคิดมากไปเอง”
เมื่อครู่ นางกลับรู้สึกว่าขุนนางผู้นั้นมองนางด้วยแววตาร้อนตัวอย่างประหลาด
“จริงสิ ขุนนางเมื่อครู่เป็นผู้ใดหรือ?”
แดงชาดม่วงพอจะจำได้เลือนราง “ดูเหมือนจะมาจากกรมดาราศาสตร์หลวงเพคะ” นางยิ้มพลางกล่าว “ฤกษ์มงคลสำหรับพิธีแต่งตั้งของพระองค์ก็ให้ขุนนางจากกรมดาราศาสตร์หลวงทำนายและกำหนดขึ้น บางทีช่วงนี้ใกล้ถึงพิธีแต่งตั้งแล้ว ฝ่าบาทจึงต้องทรงสอบถามอยู่หลายครั้ง”
นับแต่อดีต ผู้คนยิ่งมีฐานะสูงส่ง ก็ยิ่งให้ความสำคัญกับวันเดือนยาม
พิธีแต่งตั้งฮองกุ้ยเฟยเป็นเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ ย่อมต้องเลือกวันมงคลที่สมบูรณ์พร้อมที่สุด
กู้ชิงเจาไม่ได้สงสัยสิ่งใด จึงก้าวเข้าไปยังตำหนักด้านใน
หลายวันนี้ถังอวิ๋นทรงยุ่งกับราชกิจ จนมักไม่มีเวลารับประทานอาหาร กู้ชิงเจาจึงให้ครัวหอจัดเตรียมอาหารมาส่งอยู่เนือง ๆ
วันนี้อาจเป็นเพราะประทับอยู่ตำหนักกวนจวีนานเกินไป นางจึงอยากออกมาเดินเล่น เลยยกกล่องอาหารมาด้วยตนเอง