หลังเรื่องครานี้ ขุนนางตรวจการคงพากันกระโดดโลดเต้น หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาโจมตีเป็นแน่
วันหน้า เฉินกุ้ยเฟยยังคิดจะเลื่อนตำแหน่งเป็นฮองกุ้ยเฟย เกรงว่าคงต้องรออีกนาน
ในยามนั้นเอง สายฟ้าสีม่วงสายหนึ่งพลันฟาดผ่าท้องฟ้า แสงสว่างเจิดจ้าบาดตายิ่งนัก!
สายฟ้าสายนั้นทั้งกว้างและยาวอย่างน่าตกใจ ปลายสายประหนึ่งพุ่งตรงมาทางเมืองหลวง แสงเจิดจ้าส่องจนมุมมืดทั้งในและนอกท้องพระโรงพลันสว่างวาบ
โชคดีที่ปลายสายฟ้าเบนออกเล็กน้อย มุ่งไปทางชานเมืองหลวง
กระนั้นก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ผู้คนในเมืองหลวงต่างตกตะลึงพรึงเพริดไปพร้อมกันในชั่วขณะนั้น
ทันใดนั้น ทหารองครักษ์คนหนึ่งก็ตะโกนมาจากนอกตำหนัก “กราบทูล!”
“สวนหลวงในตรอกหย่งหยางเกิดเพลิงไหม้กะทันหัน เพลิงโหมรุนแรงพ่ะย่ะค่ะ!”
เพียงเสียงนี้ก็ทำให้เหล่าขุนนางหลุดจากความตื่นตะลึงเมื่อครู่ ทว่าหัวใจกลับดิ่งวูบลงอย่างรวดเร็ว
“เจ้าว่าอะไรนะ? ตรอกหย่งหยางหรือ?”
มิแปลกที่เหล่าขุนนางจะร้องอุทาน ตรอกหย่งหยางเป็นสวนหลวงของราชวงศ์ในยามนี้ ภายในมีพืชพรรณนานาชนิด ฤดูนี้แห้งแล้ง หากเกิดไฟขึ้นเมื่อใด เปลวเพลิงลุกลามขึ้นมาแทบจะกลืนกินถนนตะวันตกของเมืองหลวงได้ทั้งสาย
ยิ่งไปกว่านั้น ตรอกหย่งหยางยังมีฐานะพิเศษยิ่งนัก เพราะอยู่ติดกับสุสานบรรพชนของราชวงศ์ต้ายง!
วันมงคลสำหรับพิธีแต่งตั้งฮองกุ้ยเฟยแท้ ๆ เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้!
ทว่ายังไม่สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ พอถึงยามเที่ยง ทหารเฝ้าสุสานแห่งเขาหลวนชิงก็ควบม้ามาแจ้งข่าวว่า
“ยามซื่อ ตำหนักข้างแห่งหนึ่งบนเขาหลวนชิงถูกฟ้าผ่า จนเกิดเพลิงไหม้ ทหารเฝ้าสุสานกำลังเร่งดับไฟสุดกำลัง!”
หัวใจของตู้เยี่ยนแทบกระดอนออกมาจากอก