คำพูดนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ทว่าเดิมทีเขาก็เป็นคนอารมณ์ร้อน ยามนี้อดกลั้นจนถึงขีดสุด โทสะจึงพลุ่งขึ้นอีกครั้ง ย่อมไม่อาจอ่อนข้อได้
นับแต่ราชวงศ์จิ่งอันสถาปนาราชสำนักมาจนถึงบัดนี้ ก็เกือบเจ็ดปีแล้ว เมื่อรวมช่วงครึ่งปีเศษที่ถังอวิ๋นขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาทและกุมอำนาจปกครองทั้งปวงไว้ด้วย ก็นับได้เกือบแปดปี
นี่เป็นครั้งแรกที่ถังอวิ๋นกับเหล่าขุนนางผู้ใหญ่แตกหักกันถึงเพียงนี้
เขาดื้อรั้น ขุนนางเฒ่ากลุ่มหนึ่งก็หัวแข็ง ไม่ยอมถอยกันจริง ๆ
ถังอวิ๋นเองก็ไม่คิดตามใจ พลันสะบัดแขนเสื้อหมายจะออกจากท้องพระโรง
ขณะที่กำลังจะก้าวเท้า จู่ ๆ ก็มีเงาร่างในอาภรณ์สีสว่างปรากฏขึ้นตรงประตูท้องพระโรง
“กุ้ยเฟยมาถึงแล้ว!”
เสียงขันทีดังกังวานขึ้น กู้ชิงเจาก็ก้าวฉับ ๆ เข้ามาในท้องพระโรง
ตู้เยี่ยนกับคนอื่น ๆ เห็นเพียงเงาอาภรณ์สีชาดวูบผ่านหางตาไปอย่างเร่งร้อน ก่อนที่ถังอวิ๋นจะทันเอ่ยปาก นางก็โน้มกายคุกเข่าลงแล้ว
ถังอวิ๋นตกใจ รีบยื่นมือไปดึงนางไว้ “เจ้าทำอะไร?”
กู้ชิงเจาก้มหน้า กล่าวอย่างรวดเร็ว ทว่าชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง “หม่อมฉันเป็นสนมฝ่ายใน ไม่ควรบุ่มบ่ามบุกรุกท้องพระโรงในยามที่ฝ่าบาทกับใต้เท้าทั้งหลายกำลังหารือราชกิจ แต่หม่อมฉันได้ยินพระบัญชาที่ฝ่าบาทมีต่อใต้เท้าตู้ชางชูหลิง จึงทราบว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะหม่อมฉัน ในใจร้อนรนและหวาดหวั่น จึงจำต้องมาที่นี่เช่นนี้ หากฝ่าบาทจะลงโทษ หม่อมฉันยินดีน้อมรับทุกประการ เพียงแต่ขอฝ่าบาทโปรดฟังหม่อมฉันสักคำ”
ถังอวิ๋นไหนเลยจะกล่าวโทษนาง เมื่อเห็นนางจริงจังถึงเพียงนี้ ก็รู้แล้วว่านางมาด้วยเหตุใด