ข้าคือซุนหรงอี๋ คู่หมั้นของอ๋อง คู่หมั้นของข้าคือองค์ชายสองถังอี้ ผู้เป็นโอรสของฝ่าบาท
นับแต่หมั้นหมายกับเขา ชีวิตของข้าก็...แค่ก ๆ จะว่าอย่างไรดีนะ ช่างน่าประหลาดอยู่บ้าง
เขาไม่ชอบพูดจา ดูเงียบขรึมอยู่สักหน่อย
แต่ข้าขอบอกไว้ก่อน คู่หมั้นของข้าไม่ได้เป็นคนเก็บตัว หรือมีเหตุผลอื่นใด เขาเพียงไม่อยากพูดเท่านั้น
ทว่าข้าเคยเห็นยามเขาพูดคุยกับองค์ชายรัชทายาทและองค์ชายหรง ยิ้มแย้มเจิดจ้าสดใสเพียงใด จนข้าเกือบริษยาพี่น้องคู่นั้นเข้าแล้ว
นอกจากไม่ชอบพูดจาแล้ว คู่หมั้นของข้ายังเก่งกาจยิ่งนัก
หนังสือที่อ่านเพียงรอบเดียวก็จำได้อย่างชัดเจน ยามหารือกับผู้อื่นก็มีเหตุมีผลเป็นขั้นเป็นตอน เอาเถิด อย่างไรเสียข้าก็เทียบไม่ติด
ข้าเป็นเพียงคนครึ่ง ๆ กลาง ๆ
ได้ยินว่าแรกเริ่มเดิมทีฮองเฮาทรงเลือกข้าเพราะเห็นว่าข้าเป็นศิษย์หญิงของสำนักศึกษาแห่งฉางซิง แต่พระนางทรงมองข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ชอบอ่านหนังสือจริง ๆ เป็นเพราะมารดาผู้เฒ่าที่บ้านบังคับทั้งนั้น~~~