ข้าแต่งงานแล้ว
ชายาองค์รัชทายาทเป็นหลานสาวแท้ ๆ ของอาจารย์ ทั้งยังเป็นสหายสนิทของเจียวเจียว
นางชื่อเหยาจือเวย
ข้าเคยพบนางตั้งแต่ยังเยาว์วัย
คราวที่ไท่ฟู่แห่งองค์รัชทายาทล้มป่วย ข้าไปเยี่ยมเยียนที่เรือนในตระกูลเหยา แล้วมองเห็นเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงปากระเบียงทางเดินแต่ไกล
บ่าวหนุ่มในตระกูลเหยาบอกข้าว่านั่นคือบุตรสาวคนโตของบ้าน
บุตรสาวสายตรงคนโตแห่งตระกูลเหยา ข้าจดจำชื่อนี้ไว้ตั้งแต่เนิ่นนาน
ข้าเป็นองค์รัชทายาท โอกาสที่จะได้ติดต่อกับนางมีไม่มากนัก
โดยเฉพาะหลังมารดาของนางสิ้นชีวิต บิดาแต่งภรรยาใหม่ แม้แต่ยามข้าไปเยือนตระกูลเหยา ก็ไม่เคยได้พบนางอีก
หลังจากให้คนสืบถาม ข้าจึงรู้ว่าชีวิตนางค่อย ๆ ยากลำบากขึ้น
ทุกบ้านล้วนมีเรื่องกลัดกลุ้มที่ยากจะเอ่ย
ข้ามีความประทับใจต่อนางอย่างยิ่ง จึงลอบช่วยเหลืออยู่บ้าง
แต่ที่ทำเช่นนั้นก็เพราะนางเป็นหลานสาวของอาจารย์ และข้าถูกชะตานาง
พูดถึงเรื่องนี้ นางเองก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ น้องสาวของนางไม่เคยเอาเปรียบนางได้มากนัก