“เป็นอย่างไรบ้าง วันนี้มีผู้ใดถูกตาต้องใจหรือไม่?”
ณ เรือนตงหน่วนเก๋อ ตำหนักเจียวฝาง กู้ชิงเจากับเสียนเฟย เหลียงเฟย หลี่ผิน และเจิ้งผินนั่งล้อมวงกัน
“หม่อมฉันเห็นว่าฮองเฮาทรงมีสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก สตรีที่มาร่วมงานวันนี้ล้วนสง่างามและรู้มารยาททั้งสิ้น” เสียนเฟยเชี่ยวชาญการกล่าวถ้อยคำเอาใจผู้คนที่สุด จึงยิ้มเอ่ยว่า “หม่อมฉันเห็นว่าทุกคนล้วนดีงามเพคะ”
“จริงด้วย” เจิ้งผินกล่าวเสริม “คราวนี้ทั้งสามพระองค์ทรงเลือกพระชายา แต่ละตระกูลที่ส่งบุตรีมาก็ล้วนเป็นบุตรีคนโตโดยชอบด้วยกฎหมายที่มีมารยาทครบถ้วน ทั้งรู้ความและเอาใจใส่ โดยเฉพาะบุตรีจากสามตระกูล ได้แก่ ตระกูลไท่ฟู่แห่งองค์รัชทายาท ตระกูลโจวแห่งสำนักสิริมงคล และตระกูลเจิงแห่งกระทรวงคลัง ทั้งสามคนนี้ล้วนไม่ธรรมดาจริง ๆ เพคะ”
เจิ้งผินมีสายตาเฉียบคม นางรู้ดีว่าทั้งสามตระกูลนี้เป็นตระกูลที่เกี่ยวข้องกับตำหนักตะวันออกมากที่สุด และยังเป็นตระกูลที่ถังอวิ๋นให้ความสำคัญยิ่ง คาดว่าชายาองค์รัชทายาทคงมาจากหนึ่งในสามตระกูลนี้
“หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้นเพคะ เพียงแต่หม่อมฉันดูคนไม่เก่งมาแต่ไหนแต่ไร เรื่องเลือกพระชายาเอกให้ควนเอ๋อร์ คงต้องรบกวนพี่หญิงแล้ว”
เหลียงเฟยใช่ว่าไม่มีความคิดเป็นของตนเอง เพียงแต่เรื่องนี้นางเชื่อใจสายตาของกู้ชิงเจามากที่สุด
ประการแรก อีกฝ่ายเป็นฮองเฮา มีทรัพยากรอยู่ในมือมากพอ ประการที่สอง อีกฝ่ายเฝ้ามองถังควานเติบโตมาตั้งแต่เล็ก ย่อมรู้ว่าสตรีเช่นไรเหมาะกับเขา
ยามบ่าย กู้ชิงเจาเรียกองค์รัชทายาทมาเข้าเฝ้า
“เสด็จแม่มีรายชื่ออยู่ฉบับหนึ่ง สตรีในนี้ล้วนเหมาะจะเป็นชายาองค์รัชทายาท เจ้าอ่านดูก่อน หากมีผู้ใดถูกใจเป็นพิเศษ อีกไม่กี่วันเสด็จแม่จะจัดงานชมบุปผา เรียกพวกนางเข้าวังมาให้เจ้าพิจารณาอย่างละเอียดอีกครั้ง”