เพราะตัวเล็กเกินไป นางจึงต้องเหยียบเก้าอี้ ทว่ามองไกลถึงเพียงนั้น ทุกอย่างก็ยังพร่าเลือนอยู่บ้าง
ถังเจ๋อยิ้มพลางยื่นตาพันลี้ให้นาง แล้วชี้ไปยังจุดหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป “เจียวเจียว ดูตรงนั้นสิ เห็นอะไรบ้าง”
ถังเจียวใช้ของที่พี่ชายมอบให้ มองตามทิศทางที่เขาชี้ไป “พี่สาวคนงามกลุ่มหนึ่ง”
“ที่นั่นเป็นที่ให้เหล่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์รอรับการคัดเลือก และเป็นที่พักดื่มชั่วคราวหลังเข้ารับการคัดเลือกแล้ว”
นางงุนงง “เหตุใดพวกเราต้องมองพวกนางพักผ่อนด้วยเล่า”
ถังควานยกมุมปาก “เจียวเจียวลองมองให้ดีสักครู่แล้วจะเข้าใจ”
นางเบิกตากว้าง ตั้งใจมองอย่างจริงจัง เห็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ทยอยถูกนำเข้าไปซักถามทีละกลุ่ม ก่อนจะถูกส่งออกมา ส่วนคุณหนูที่อยู่ด้านนอก ไม่ว่าจะผ่านการคัดเลือกแล้วหรือยังรอเข้ารับการคัดเลือก ต่างก็เริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมา
คุณหนูบางคนวางตัวสง่างามและอ่อนหวานเมื่ออยู่ในตำหนักชมจันทร์ แต่พอออกมาพบปะกับเหล่าคุณหนูด้านนอก กลับเผยอีกด้านหนึ่งออกมา
บางคนถึงกับคิดลงไม้ลงมือกับผู้อื่น!
นางตกตะลึง อ้าปากค้างอยู่นานกว่าจะหุบลงได้
“ตกใจหรือ” ถังเจ๋อเอ่ยเสียงอ่อนโยน
“อืม” นางพยักหน้าแรง ๆ “เหตุใดจึงไม่เหมือนกันเล่า”
ถังควานยิ้ม “สหายที่เจียวเจียวคบหามาตั้งแต่เด็ก ล้วนมีจิตใจบริสุทธิ์และวางตัวเหมาะสม ทว่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงมิได้เป็นเช่นนั้นทุกคน”
ในฐานะองค์หญิงสายตรง ผู้ที่เข้าใกล้นางได้ย่อมผ่านการตรวจสอบทั้งอุปนิสัยและชาติตระกูลอย่างละเอียดจากถังอวิ๋นกับกู้ชิงเจาแล้ว ผู้มีความประพฤติเลวทรามย่อมไม่มีทางเข้าใกล้นางได้