กู้ชิงเจาพยักหน้า “เพราะนาง ข้าจึงเคยพบชิงเฉี่ยนแห่งตระกูลหยางอยู่หลายครั้ง เป็นคุณหนูที่สง่างามเรียบร้อยยิ่ง ทั้งนิสัยใจคอก็ดี”
“ในเมื่อพี่หญิงยังเอ่ยว่าดี ย่อมต้องไม่เลวแน่” เหลียงเฟยได้ยินคำว่า “สง่างามเรียบร้อย” ก็รู้สึกว่าเหมาะสมยิ่งนัก
บุตรสาวของนางเป็นคนโลดโผนเกินไป ต้องหาคนที่รู้จักกฎระเบียบมาคอยปราบเสียหน่อย
หลายวันต่อมา ถังอี้มาเยือนวังเจียวฝางแต่เช้าตรู่
“ถวายพระพรเสด็จแม่”
กู้ชิงเจาเอ่ยเสียงอ่อนโยนให้เขานั่งลง
“หลายวันก่อน แม่กับเสด็จพ่อคัดเลือกคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ให้เจ้าไว้หลายคน จึงให้จัดทำรายชื่อส่งไปยังเขาหลวนชิง เมื่อวานมารดาของเจ้าส่งจดหมายกลับมาแล้ว เลือกบุตรสาวคนโตของตระกูลซุน ผู้เป็นรองเจ้ากรมโยธาให้เจ้า”
เมื่อได้ยินว่าเป็นรองเจ้ากรมซุนแห่งกระทรวงโยธา ถังอี้จึงค่อยคลายกังวลลงได้
รองเจ้ากรมซุนผู้นี้มิได้มาจากตระกูลใหญ่ หากเป็นขุนนางมากความสามารถที่สอบคัดเลือกเข้ารับราชการได้ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน ทั้งยังซื่อสัตย์สุจริต แม้ไร้ผู้หนุนหลัง ทว่ามีความสามารถยิ่ง วันหน้าหนทางรับราชการย่อมก้าวไกล
ตระกูลซุนนับเป็นเพียงตระกูลเล็กที่เพิ่งก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาเท่านั้น
เขาเลิกคิ้วด้วยความยินดีจากใจ “ขอบพระทัยเสด็จแม่ที่ทรงเหน็ดเหนื่อยจัดการเรื่องการแต่งงานของลูก”
กู้ชิงเจายิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วให้คนนำภาพวาดมา “คุณหนูซุนผู้นี้เป็นศิษย์หญิงของสำนักศึกษาแห่งฉางซิง ได้ยินว่ามีความรู้ด้านบทกวีและอักษรอยู่ไม่น้อย ทั้งยังรักการอ่านยิ่งนัก คิดว่าคงเข้ากับเจ้าได้ดี”