สำนักที่แข็งแกร่งย่อมมีบทบาทอย่างยิ่งในดินแดนที่ตั้งอยู่
ในแง่หนึ่ง สำนักนั้นไม่ต่างจากตระกูลใหญ่ประจำท้องถิ่นเท่าใดนัก
เพียงแต่ฝ่ายหนึ่งสืบทอดด้วยระบบอาจารย์กับศิษย์ อีกฝ่ายสืบทอดด้วยสายเลือดในตระกูล
อิ๋นผิงแห่งตระกูลซ่างกวานเป็นศิษย์ของทะเลสาบกระจก
การจะจัดให้ฉินต้งและพวกเขาจอดเรือล่วงหน้าเป็นเรื่องที่ใช้เพียงถ้อยคำเดียวเท่านั้น
เมื่อเรือลากจูงเรือเข้าเทียบท่าเรือ
ที่ริมฝั่งมีคนนับสิบรอต้อนรับฉินต้งและพวกอยู่แล้ว
"ศิษย์พี่ซ่างกวน คนและรถม้าเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว"
เมื่ออิ๋นผิงลงจากเรือ ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งก็รีบเข้ามากล่าวอย่างเคารพนบนับ
"หัวหน้าฉิน ขอแนะนำให้ทราบ เขาคือซุนหยาง ศิษย์ภายนอกของทะเลสาบกระจก และยังเป็นบุตรแห่งตระกูลซุนอันเป็นตระกูลใหญ่แห่งไท้อัน หากมีเรื่องใดก็สั่งการเขาได้โดยตรง"
อิ๋นผิงพยักหน้าให้ชายหนุ่ม แล้วแนะนำให้ฉินต้งที่ยืนอยู่เคียงข้าง
"ซุนหยางขอคารวะหัวหน้าฉิน"
ซุนหยางรู้ดีว่าตนกำลังต้อนรับผู้ใด จึงรีบก้มหัวคำนับอย่างว่านับ
"ต่อจากนี้คงต้องรบกวนเจ้าแล้ว"
ฉินต้งพยักหน้าเบา ๆ ในใจเข้าใจดีถึงเจตนาที่ทะเลสาบกระจกส่งเขามา
"ไม่รบกวนเลย ได้รับใช้หัวหน้าฉินคือบุญของข้าพเจ้า"
ซุนหยางวางตัวต่ำ ไม่มีแม้แต่นิดหนึ่งของความหยิ่งผยองของบุตรตระกูลใหญ่
"คุณหนูซ่างกวน ที่นี่ไม่ใช่ที่สนทนา ขอเราออกจากที่นี่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน"