"ค่ำนี้ข้าจะไปกับเจ้าด้วย หากข้าอยู่ที่นั้น อย่างน้อยก็พอจะผ่อนคลายบรรยากาศลงได้บ้าง"
เจียงม่อครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว
"ได้ขอรับ แต่ตอนนี้หัวหน้าเจียงท่านต้องการพักผ่อนมากที่สุด"
ครั้งนี้ฉินต้งไม่ปฏิเสธ
อย่างไรเสียเหมียวผันก็ตายด้วยน้ำมือเขา ถึงแม้สำนักมังกรสยบสมุทรจะเลือกกล้ำกลืน ก็มิได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมล่าถอยไปดื้อ ๆ
หากมีผู้ใดมาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย อย่างน้อยสถานการณ์ก็จะไม่ตึงเครียดถึงขั้นชักกระบี่ตั้งคันศร
เจียงม่อเป็นทั้งหัวหน้านายอำเภอของกรมจับกุมหกประตูแห่งอู๋จวิ้น และยังมาจากตระกูลใหญ่ในท้องถิ่น
มีนางค้ำประกัน สำนักมังกรสยบสมุทรก็ต้องให้นางบ้าง
มิฉะนั้นหากล่วงเกินเจียงม่อไปด้วย ศัตรูที่สำนักมังกรสยบสมุทรต้องเผชิญก็หาใช่แค่ฉินต้งผู้เดียวไม่
"หัวหน้าฉินไม่ต้องกังวล ครั้งหนึ่งเพื่อไล่ล่าตู้เอินข้าเคยสามวันสามคืนไม่หลับไม่นอน เดี๋ยวข้ากลับไปอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ก็ฟื้นฟูจิตวิญญาณได้แล้ว"
เจียงม่อเป็นคนเข้มแข็งมาโดยตลอด ความอ่อนล้าเล็กน้อยนางไม่เคยใส่ใจ
นางมิใช่คุณหนูบอบบางผู้ใด ทั้งยังมีพละกำลังและวิธีการมากมาย
หากนางมีกำลังวังชาอย่างฉินต้ง เมื่ออารมณ์พลุ่งพล่าน เกรงว่าการกระทำคงร้อนแรงยิ่งกว่าฉินต้งเสียอีก
"แต่ค่ำนี้ผู้ที่เราจะพบด้วยคือสวีหงไห่หาใช่คนธรรมดา ยากจะรับประกันว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันอันใด เพื่อป้องกันไว้ก่อน หัวหน้าเจียงควรพักผ่อนให้เต็มที่เสียจะดีกว่า"
ฉินต้งยังคงโน้มน้าวต่อไปอย่างนุ่มนวล
ผู้ฝึกตนขั้นฝึกลมปราณแม้จะมีพลังกายว่องไวไม่เป็นเท็จ แต่หากไม่ได้พักผ่อนเป็นเวลานาน ก็หลีกไม่พ้นที่จะทำให้จิตใจหย่อนยาน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วไป แต่พอพบอันตรายก็จะกลายเป็นจุดบอดถึงตายได้
ลองนึกถึงครั้งนั้นที่นางไล่ล่าตู้เอินไปจนถึงเจียงตู เพียงแค่เผลอไปชั่วขณะเดียวก็พลาดท่าไม้ตายตู้เอิน
ในยามปกติ นางจะโดนกับดักได้ง่ายดายเช่นนั้นหรือ? หาใช่ไม่ ก็เพราะไล่ล่านานเกินไป พลังกายถดถอยจนปฏิกิริยาลดลงต่างหาก
"หัวหน้าฉินกล่าวไม่ไร้เหตุผล อีกสักครู่ข้าจะกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่"
เจียงม่อมิใช่คนที่ไม่ฟังคำทัดทาน ขอเพียงเห็นว่ามีเหตุมีผล