ที่แท้ก็เป็นแบบนี้!
เพื่อนของแมวหางน้ำเงินถูกดอกกรงเถาวัลย์กลืนเข้าไป มันพาเธอมาที่นี่เพราะอยากให้ช่วยเพื่อนของมัน!
แต่จะช่วยยังไงล่ะ!
เธอเองก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอดอยู่แล้ว!
กลิ่นหอมประหลาดยังคงลอยกรุ่นเข้าจมูกเธอไม่หยุด
ภาพตรงหน้าเริ่มมืดลง ราวกับอีกไม่กี่วินาทีก็จะหมดสติ!
ซือซี่อยากขว้างผลเพลิงชาดสักลูกใส่ดอกไม้พวกนี้ เผาพวกที่ทำร้ายทั้งคนและต้นไม้ให้สิ้นซาก แต่แล้วเพื่อนของแมวหางน้ำเงินจะทำยังไงล่ะ?
เธอครุ่นคิดหาวิธีต่าง ๆ จนรู้สึกว่าหัวยิ่งมึนหนักกว่าเดิม
ซือซี่กัดปลายลิ้นตัวเองด้วยฟัน ความเจ็บช่วยให้เธอมีสติขึ้นมาบ้าง
เธอเซถอยหลัง
ถ้ายังยืนอยู่ตรงหน้าดอกกรงเถาวัลย์ต่อ อย่าว่าแต่ช่วยแมวเลย ชีวิตตัวเองก็คงต้องเอามาทิ้งไว้ที่นี่ด้วย
แต่จู่ ๆ ไหล่ของซือซี่ก็เบาหวิว ตุบ! แมวหางน้ำเงินตกลงมาจากไหล่เธอ!
ซือซี่อุ้มมันแล้วถอยไปยังจุดที่ปลอดภัย ตรงนี้แทบไม่ได้กลิ่นหอมของดอกกรงเถาวัลย์เลย
เธอรีบตรวจดูอาการของแมวหางน้ำเงิน “ตื่นสิ!”
เธอตบแก้มแมวหางน้ำเงินเบา ๆ แต่มันกลับไม่มีปฏิกิริยาเลย!
ซือซี่วางมือลงบนท้องของมัน สัมผัสได้ว่าท้องยังขยับขึ้นลง ถึงค่อยโล่งใจ
ยังดีที่ยังหายใจอยู่
คงแค่หมดสติไปเท่านั้น
ภาพตรงหน้าซือซี่มืดวูบเป็นระยะ เธอกัดปลายลิ้น ความเจ็บปวดกระตุ้นสมองที่กำลังพร่ามัว ในปากมีรสคาวหวานของเลือดจาง ๆ!
เธอหยิบเกสรดอกปีกพิสุทธิ์จากกระเป๋าออกมา ตักเข้าปากหนึ่งช้อน
ทันใดนั้น กลิ่นหอมหวานสดชื่นของน้ำหวานดอกไม้ก็กลบกลิ่นคาวเลือดในปาก!