เกมเอาชีวิตรอด: ฉันมีบ้านปลอดภัยแห่งดอกไม้

ตอนที่ 40 เกมเอาชีวิตรอด: ฉันมีเซฟเฮาส์ดอกไม้

6 นาที· 1.4K คำ

“เหมียว~”

พอเห็นเธอทำท่าจะหลบ ลูกแมวก็รีบกระโจนเข้าใส่

มันมองซือซี่ด้วยแววตาน่าสงสาร ใช้ฟันงับชายกางเกงเธอเบา ๆ แล้วหันไปมองป่าทึบเบื้องหน้า

ซือซี่งุนงงเล็กน้อย นี่หมายความว่าอยากให้เธอไปข้างหน้างั้นหรือ?

ซือซี่ยิ่งมั่นใจในใจว่าลูกแมวตัวนี้ต้องเป็นกับดักแน่ ๆ มันคิดจะหลอกให้เธอเข้าไปในป่าทึบ ที่นั่นไม่รู้ซ่อนอันตรายอะไรไว้คอยเล่นงานเธอ!

ไม่ไป!

ไม่มีทางไปเด็ดขาด!

ซือซี่กอดอก ปฏิเสธเสียงเย็นชา “ไม่ไป! ฉันจะกลับแล้ว!”

“เหมียว~”

ลูกแมวครางหงิง ๆ เสียงเล็กนุ่มละมุนราวกับขนนกที่ลูบผ่านหัวใจของซือซี่

หัวใจเย็นชาที่เพิ่งแข็งเป็นน้ำแข็งของซือซี่ละลายลงไปไม่น้อยเมื่อได้ยินเสียงลูกแมว

เธอยกมือขึ้น เล็งแหวนไปทางลูกแมว คราวนี้ต้องพึ่งเป่าเป่าแล้ว!

【แมวหางน้ำเงิน: เอ็นพีซีในเกม กินไม่ได้】

เอ็นพีซี?

ซือซี่ประหลาดใจ ก่อนหน้านี้พวกสัตว์ประหลาดที่เธอเจอไม่เห็นมีข้อความว่าเป็นเอ็นพีซีเลยนี่นา?

ซือซี่มองแมวหางน้ำเงินอย่างครุ่นคิด เอ็นพีซีเป็นตัวละครประกอบในเกม บางตัวมีหน้าที่ผลักดันเนื้อเรื่อง บางตัวเป็นศัตรูและทำร้ายผู้เล่น แล้วแมวหางน้ำเงินตัวนี้เป็นตัวละครแบบไหนกันแน่?

แล้วทำไมพวกสัตว์ประหลาดที่เคยจู่โจมเธอถึงไม่มีข้อความว่าเป็นเอ็นพีซี?

งั้นแมวหางน้ำเงินตัวนี้คงไม่จู่โจมเธอสินะ?

จะตามไปดูดีไหม?

ซือซี่ตัดสินใจไม่ถูก

“เหมียว~”

แมวหางน้ำเงินใช้ฟันดึงชายกางเกงเธอเบา ๆ อีกครั้ง ก่อนจะเดินนำไปสองสามก้าว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป