เกมเอาชีวิตรอด: ฉันมีบ้านปลอดภัยแห่งดอกไม้

ตอนที่ 39 ลูกแมวน้อย?

6 นาที· 1.4K คำ

กล่องเสบียงสีม่วงยังคงวางอยู่บนก้อนหินก้อนนั้น

ซือซี่ตรวจดูกล่องจนทั่ว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผึ้งอ้วนหลงเหลืออยู่ จึงเริ่มนับของที่ได้จากการต่อสู้

【ยินดีด้วย คุณได้รับน้ำหวานดอกปีกพิสุทธิ์ 500 กรัม, ตาน้ำพุวิญญาณ, แท่นวางตาน้ำพุวิญญาณ, สวนกระจกต่อขยายขนาด 2*2, ยาหลีกวารี, จานผลไม้รวม】

ตอนที่สู้กับผึ้งอ้วนเมื่อครู่ เป่าเป่าเคยบอกว่าน้ำหวานดอกปีกพิสุทธิ์ช่วยบำรุงร่างกายให้แข็งแรง แถมยังถอนพิษได้ร้อยชนิด

ตอนนี้ในเกม นอกจากอาหารแล้ว สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดก็คือยา

โดยเฉพาะของที่ถอนพิษได้อย่างน้ำหวานดอกปีกพิสุทธิ์!

ซือซี่ไม่ได้สนใจของอย่างอื่นนัก สายฝนโปรยปรายไม่ขาดสาย ซัดใส่กล่องสีม่วง

เซฟเฮาส์อยู่ไม่ไกลจากจุดที่ซือซี่ยืน เธอจึงขนเสบียงทั้งหมดกลับไปที่เซฟเฮาส์ทันที

ระยะทางแค่ช่วงสั้น ๆ แต่ซือซี่กลับเดินอย่างยากลำบากผิดปกติ ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว จนแทบยกไม่ขึ้น!

ในที่สุดก็ลากสังขารมาถึงเซฟเฮาส์ ซือซี่ทรุดลงกับพื้นดังเพียะ หมดแรงจนลุกไม่ไหว

ซือซี่เปิดหน้าต่างเกม และก็เป็นอย่างที่คิด ค่าความหิวของเธอลดลงเหลือ 10 แล้ว!

ถ้าไม่เปิดดูก็คงไม่รู้ ตอนนี้เลยเที่ยงวันมานานแล้ว!

เช้าวันหนึ่งผ่านไปแบบนี้เอง!

เธอหยิบผลชิงสู่ย่างที่เตรียมไว้ตั้งแต่เช้าออกจากกระเป๋า แล้วกัดกินคำโต ๆ!

พอกลืนลงท้อง ซือซี่ก็รู้สึกเหมือนได้ชีวิตกลับคืนมา!

เปลือกผลชิงสู่ที่ย่างจนสุกเกรียมดำ ดูไม่น่ากินเอาเสียเลย แต่พอผ่าออก เนื้อข้างในกลับเป็นสีชมพูอ่อน ดูสวยมาก!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป