หวงเซียนกุ้ยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สายตามองไปที่ซวีฉางโชว เอ่ยว่า "ผู้อาวุโสหวัง ข้านึกขึ้นได้แล้ว ว่าในมือข้ามีสิ่งหนึ่ง นำมาเป็นสิ่งค้ำประกันได้"
"สิ่งใดกัน?" ซวีฉางโชวแอบลุ้นอยู่ในใจ
หวงเซียนกุ้ย: "สิ่งนี้ล้ำค่ายิ่งนัก ต้องเกินสี่ร้อยหินวิญญาณแน่นอน ข้าอยากถามว่า หากมูลค่ามากกว่าสี่ร้อยหินวิญญาณ ควรทำอย่างไร?"
ซวีฉางโชวนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วยิ้มกล่าว "ผู้อาวุโสหวง ข้าเข้าใจความหมายของท่านแล้ว วางใจเถิด อาตมาจะไม่เอาเปรียบท่านโดยไม่ยุติธรรมเป็นอันขาด ท่านติดข้าสี่ร้อยสิบหกหินวิญญาณ ข้าก็ขอเพียงสี่ร้อยสิบหกหินวิญญาณ หากสิ่งของที่ท่านนำมามีมูลค่าเกินสี่ร้อยสิบหก ส่วนที่เกินมา ข้าสามารถเทียบเป็นหินวิญญาณให้ท่านได้"
"จริงหรือ!"
หวงเซียนกุ้ยดีใจยิ่งนักในทันใด
ซวีฉางโชว: "สิ่งใดกันแน่ ท่านพูดออกมาก่อนเถิด พวกเรามาตีราคากันก่อน"
หวงเซียนกุ้ยลดเสียงต่ำลงพูด "ผู้อาวุโสหวัง ข้าสามารถหาดอกเลือดบานมาได้หนึ่งดอก..."
"อะไรนะ ดอกเลือดบาน อย่าได้โอ้อวดไปหน่อยเลย!"
หัวใจของซวีฉางโชวเต้นแรง ความพยายามมากมายเช่นนี้ไม่สูญเปล่า ดอกเลือดบานใกล้แค่เอื้อมเสียที
หวงเซียนกุ้ยตบอกเบาๆ "ข้าไม่ได้โอ้อวด ข้าบอกว่าหาได้ก็ต้องหาได้! แต่ว่า ผู้อาวุโสหวัง ท่านต้องพูดให้ชัดก่อนว่า หากข้าหาดอกเลือดบานมาได้ จะให้เงินข้าเท่าใด?"
ซวีฉางโชวนิ่งคิด แล้วกล่าว "มูลค่าของดอกเลือดบานประเมินได้ยาก แต่ว่าสิ่งนี้มีค่าแน่นอน อย่างนี้ ข้าให้ท่านหนึ่งพันหินวิญญาณ ท่านติดข้าสี่ร้อยสิบหกหินวิญญาณ ตัดเศษทิ้งไม่นับ ข้าคิดให้ท่านสี่ร้อย พอท่านนำดอกเลือดบานมา ข้าจะให้อีกหกร้อย"