ใบหน้าซีดเผือดเหมือนคนตายของชาวบ้านแทบมีเส้นเลือดดำพาดพิงเต็มไปหมด ดวงตาคับคลั่งดำสนิทนั้นจ้องมองพวกเขาราวกับเห็นอาหารอันโอชะ
รวมถึงลุงฮวากับคนอีกไม่กี่คนต่างอึ้งงัน จวบจนเสียงเรียกอันร้อนรนของเจียงสวี่สวี่ดังขึ้นข้างหู
"หนี!"
เกือบทันทีทันใด ทุกคนขยับขาออกจากที่เหมือนสะท้อนกล้ามเนื้อ
ทุกคนหันหลังวิ่งมุ่งไปทางปากหมู่บ้าน
ชาวบ้านเบื้องหลังก็ในเวลาเดียวกันราวกับได้กลิ่นบางอย่างที่ทำให้พวกมันคลั่งไคล้ ต่างบิดเบือนสีหน้าคำรามต่ำแล้วพุ่งเข้าใส่พวกเขา
"หนานซิง!"
เจียงสวี่สวี่ร้องเรียกด่วน ๆ พร้อมกับลู่หนานซิงที่ควักยันต์ออกมาพร้อมกัน
"ทวีปสูงสุดแห่งฟ้าดิน ครอบคลุมทั้งหกแดน วิญญาณชั่วร้ายทั้งสี่ทิศ หาได้หนีการไปไม่... มัด!"
"สามวิญญาณอยู่ซ้าย เจ็ดพรายอยู่ขวา เดินก็ไม่มีใครเห็น นั่งก็ไม่มีใครรู้... จงสดับคำสั่งข้า!"
ยันต์หนึ่งใบกับตุ๊กตายันต์มนุษย์พุ่งออกไปพร้อมกัน
ห่วงโซ่แสงวิญญาณของเจียงสวี่สวี่รัดหัวโจกสามคนแน่นหนาในพริบตา
ส่วนตุ๊กตายันต์ของลู่หนานซิงแปะลงบนตัวหญิงชาวบ้านผู้นำทาง เห็นได้ว่าเธอบิดนิ้วกุมเวท หญิงศพมีชีวิตที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่เธอกลับเปลี่ยนทิศพุ่งใส่ชาวบ้านด้วยกันเอง ขวางกั้นอีกฝ่ายไว้ได้หลายคน
คณะของเจียงสวี่สวี่ฉวยโอกาสวิ่งกรูไปที่รถหน้าปากหมู่บ้าน
แต่เสี้ยววินาทีที่พวกเขาเกือบจะถึงตัวรถ ด้านหน้ากลับถูกสิ่งกีดขวางโปร่งใสบังไว้เหมือนม่านมองไม่เห็น
เจียงสวี่สวี่ไม่ต้องคิด ชักกระบี่ไม้ท้อออกมาฟันเข้าใส่ม่านนั้นทันที
ม่านสกัดแตกออกเป็นหมอกดำพุ่งกรูเข้าหาพวกเขา
เซี่ยอวิ๋นหลี่ใช้ยันต์ปัดป้องกันหมอกดำได้ทันเวลา แล้วเห็นศพมีชีวิตเบื้องหลังคำรามพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ไม่มีเวลาคิดมาก เขาทำสัญญาณให้ทุกคน