“ไม่ใช่”
ลุงฟาพูดขึ้นมาทันที “เมื่อกี้พวกเราออกจากปากหมู่บ้านไม่ได้ พวกซอมบี้นั่นก็ดูท่าทางออกไปไม่ได้เหมือนกัน แบบนี้แปลว่าด้านนอกก็ยังปลอดภัยอยู่นี่”
“แค่ปลอดภัยชั่วคราวเท่านั้น”
เจียงสวี่สวี่กล่าว
“เพราะตอนนี้ศพมีชีวิตยังไม่ถูกหลอมสำเร็จสมบูรณ์ พิษศพยังไม่แกร่ง กึ่งศพมีชีวิตก็เหมือนพวกชาวบ้านที่เราเห็นกันเมื่อกี้นั่นแหละ ตอนกลางวันดูออกมาก็ยังเป็นคนธรรมดา จะกลายเป็นศพมีชีวิตก็ต่อเมื่ออยู่ในสภาวะเฉพาะเท่านั้น
ถ้าปล่อยพวกมันออกไปในสภาพแบบนี้ ขอแค่ฝ่ายรัฐกับคนของสำนักเซวียนประสานงานกันได้ดี สถานการณ์จะถูกควบคุมได้อย่างรวดเร็ว”
ส่วนสภาวะเฉพาะที่ว่านั้น น่าจะเกี่ยวข้องกับแสงสว่างของฟ้า
กลางคืนปราณหยินหนัก พิษศพจะตื่นตัวจนกลายเป็นศพมีชีวิต แต่กลางวันพลังหยางรุ่งเรือง เลยทำให้พวกมันยังรักษาร่างคนไว้ได้
แต่จากปฏิกิริยาของพวกคนเหล่านั้นเมื่อกี้ที่เห็นพวกเขา เธอว่าพวกมันไม่ไกลจากการกลายเป็นศพมีชีวิตโดยสมบูรณ์แล้ว
เพราะหนึ่งในเกณฑ์ของการหล่นสู่ความเป็นศพมีชีวิตอย่างสมบูรณ์ก็คือ แม้ยังเป็นมนุษย์แต่เริ่มโหยหาเนื้อเลือดของสายพันธุ์เดียวกัน
เมื่อพวกมันเริ่มสูญเสียสติสัมปชัญญะของความเป็นมนุษย์ พวกมันก็จะหล่นสู่การเป็นศพมีชีวิตเต็มตัว
และเมื่อถึงตอนนั้น คนเบื้องหลังย่อมเปิดอาณาเขตสกัดของหมู่บ้านออก ปล่อยศพมีชีวิตในหมู่บ้านทั้งหมดออกไปแน่นอน……
“พวกเรารอให้คนสำนักเซวียนรู้ทันว่ามีอะไรผิดปกติแล้วค่อยส่งคนมาไม่ได้ แบบนั้นจะไม่ทันการณ์”
เจียงสวี่สวี่พูด “ถ้าอยากหยุดค่ายกลหมื่นศพ วิธีที่ดีที่สุดคือหาตัวผู้อยู่เบื้องหลังที่วางแผนทั้งหมดก่อน แล้วจัดการมันซะ”
ลู่หนานซิงย่อมเข้าใจข้อนี้เช่นกัน
“แต่ตัวเราเองก็ยังติดกับอยู่ตรงนี้ จะหาตัวคนนั้นได้ยังไง?”