ผู้ช่วยของฉู่เป่ยเฮ่อถือกล่องอย่างสุขสงบ มองบอสฉู่และคุณนายฉู่ในอนาคตเล่นเกมจับมือกันอยู่
ด้านอื่น เจียงฮั่นเดินออกจากหอประชุมโดยมือเปล่า มองปี้ซี่ที่วางกลับเข้ากล่องกระจกบนเบาะข้าง ๆ พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากซื้อให้ ของที่นายถูกใจคนอื่นประมูลไปหมด ของที่เหลือนายก็ไม่เอา"
เครื่องหยกปี้ซี่ไม่มีปฏิกิริยาตอบ แต่ดวงตาที่สลักจากหยกกลับจ้องเขม้นมาที่เขาผ่านกระจก
เจียงฮั่นโดนมันจ้องจนขนหัวลุกขึ้นโดยไม่รู้สึกตัว
"ฉันพาไปดูของอื่นต่อก็ได้"
เมื่อรู้สึกว่าสายตาที่จ้องมาไม่แรงเหมือนเมื่อกี้ เจียงฮั่นถึงสตาร์ทรถ
คิดแล้วคิดอีก ก็ยื่นมือไปหมุนกล่องให้หัวของปี้ซี่หันไปข้างหน้า
เพื่อหาวัสดุหยกที่ปี้ซี่ชอบให้มากขึ้น เจียงฮั่นพาตัวหยกของปี้ซี่ออกไปดูวัสดุติดต่อกันสองวัน
วันนี้เพิ่งได้วัสดุดีชิ้นหนึ่ง ก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณพ่อ
"เจียงฮั่น ช่วงนี้แกทำอะไรอยู่? ทำไมไม่กี่วียอดจ่ายเงินเกินล้านต่อครั้งถึงหลายรายการ?"
เจียงอวี่หมินเคยหมดสติเพราะตกใจเรื่องวิญญาณทารกของงูที่ฝังอยู่ในท้อง ภายหลังถึงรู้ว่าเจียงฮั่นไอ้เด็กนี่แอบตกลงแทนเขาตอนที่เขาสลบ ยกหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของไห่เทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ให้เจียงสวี่สวี่
ถึงตอนนี้ยังเจ็บปวดใจอยู่เลย
เห็นเจียงฮั่นทุ่มเงินแบบนี้ ก็ยิ่งรู้สึกว่าลูกชายนี่เริ่ม "ดื้อ" ขึ้นเรื่อย ๆ
"เจียงฮั่น ฉันบอกให้ อย่าเอาแบบเด็กรุ่นสองตระกูลอื่นไปเที่ยวผับหรือเลี้ยงดูนักศึกษาสาว ฉันไม่อนุญาต! ปู่แกกับลุงแกก็ไม่อนุญาต!
เรียนก็เรียน เชื่อฟังหน่อย..."