อีกฟากหนึ่ง
อวี่หลิงโดนหมอกดำพุ่งเข้าใส่ที่ไหล่จนต้องร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แล้วล้มลงกับพื้น
เธอกำไหล่ที่รู้สึกเหมือนถูกเผาไหม้ แล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตื่นตระหนก
“ท่านนายเหนียน…”
ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้
“เฮงซวย”
ชายที่ถูกเรียกว่านายเหนียนตำหนิเสียงเย็น “ถูกใส่วิชาตามรอยไปไม่รู้ตัวเลยเหรอ เธอโดยนักพรตจับได้ว่าตัวตนจริงเป็นยังไง?”
อวี่หลิงนึกถึงตอนที่เจียงสวี่สวี่ประคองเธอเมื่อก่อนหน้านี้ ใบหน้าก็ซีดลงเล็กน้อย
“ใช่คนนั้น!”
พอได้ยินว่าคนที่เธอเจอคือเจียงสวี่สวี่ สีหน้าชายหนุ่มยิ่งบูดเข้มขึ้นไปอีกสองระดับ กลั้นใจไม่ได้ต้องด่าออกมาอีกคำ “เฮงซวย”
แอบอ้างเป็นคนอื่นจนมาถึงหัวนักพรต ไม่น่าสงสัยเลยว่าทำไมถึงโดนจับผิด
ถ้าไม่เหลือบ้างเรื่องเพราะความสามารถของอวี่หลิงคนโง่แบบนี้ถูกเขาฆ่าไปแล้วกี่ร้อยรอบ
อวี่หลิงเห็นได้ชัดว่ากลัวอีกฝ่ายมาก โดนด่าแค่คำเดียวก็สะท้านไปทั้งตัว
“ฉันก็ไม่คิดว่าหลังตัวตนหรูเซิงจะมีนักพรตอยู่ ทั้งที่ในข้อมูลไม่มีอะไรเลย…
แต่ทริปนี้ฉันก็ไม่ได้ว่างเปล่า ก้อนหยกปี้ซี่ในมือเจียงฮั่นนั่นกลิ่นอายแปลกมาก ฉันสงสัยว่ามันเป็นวัตถุวิเศษ”
พอได้ยินว่าเป็นวัตถุวิเศษที่เกี่ยวกับปี้ซี่ ดวงตาชายหนุ่มก็สว่างวาบ “ที่เธอพูดจริงหรือ?”
อวี่หลิงพยักหน้ารัว “ความรู้สึกฉันไม่เคยพลาด”
ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้นสีหน้าก็ดีขึ้นมาบ้าง “ถ้าอย่างนั้นก็ไปเอามันมาให้ได้”
ส่วนเจียงสวี่สวี่นั่นนะหรือ
แม้เขาจะไม่เคยเอาเด็กสาวคนหนึ่งติดอยู่ในสายตาสักเท่าไหร่ แต่เธอทำลายผนึกของเขา แถมยังเอากระดูกปีศาจของเขาไป บัญชีนี้ เขาก็อยากจะคิดกับเธอให้ชัดเจนเหมือนกัน