แรงกดดันและความหวาดกลัวจากปี้ซี่ทำให้อวี่หลิงอยากจะกรี๊ดออกมาให้สุดเสียง
แต่ตอนนี้กลับส่งเสียงไม่ออกแม้แต่นิดเดียว เปิดปากค้างไว้ แต่แม้แต่การขอชีวิตก็ทำไม่ได้
ได้แต่จ้องรู้สึกอยู่อย่างไร้ทางเลือกว่าพลังปราณของตัวเองในร่างถูกดูดออกไปไม่ยั้ง
ไม่…
อย่ากินเธอ
เธอยังไม่อยากตาย
ราวกับได้ยินเสียงกรีดร้องในใจของเธอ หมอกดำม้วนตัวแผ่ขยายไปทั่วห้องอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับเสียงชายที่แฝงความรังเกียจ “ก็ว่าอยู่ว่าเป็นของไร้ค่าจริง ๆ”
หมอกดำปกคลุมเข้ามาอย่างรวดเร็ว และทันทีที่กำลังจะพันปี้ซี่ไว้ ประตูห้องก็เปิดออกด้วยเสียงเบิ้ม ตามมาด้วยบทสาปของผู้มีอำนาจสั่งการ
“ยันต์ฟ้าปรากฏ ภูตนับหมื่นไร้รูป ประตูบานรุ่งเรือง — ปิด!”
พร้อมบทสาปนั้น แผ่นยันต์หยกฉายแสงวิญญาณลอยขึ้นกลางอากาศ วินาทีถัดมา หมอกดำที่พันกินทั้งห้องราวกับถูกแสงวิญญาณมัดลากเข้าไปในยันต์
ทีละสาย ทีละสาย
ยันต์หยกขุ่นมัวขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่หมอกดำก็ยังคงทะลักเข้ามาในห้องไม่ยั้ง
เจียงสวี่สวี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
แล้วเสียงชายเย็นชาดุร้ายก็ล่องลอยมาจากกลางความว่างเปล่า — นายเหนียนนั่นเอง
“รู้นะว่าเจ้าปิดผนึกหมอกดำได้ แต่ฉันกับไอ้โง่เชินถูอู่ไม่เหมือนกัน หมอกดำของฉันไม่ใช่ว่าจะดูดกลืนง่าย ๆ อย่างนั้นหรอก”
เจียงสวี่สวี่ใจหายวับ มองไปที่ยันต์หยกที่ลอยอยู่กลางอากาศตามสัญชาตญาณ
เห็นชัดว่ายันต์หยกคล้ำดำขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะดูดกลืนหมอกดำ แถมยังเริ่มมีร่องรอยแตกจากภายใน
ยันต์หยกของเธอปิดผนึกหมอกดำจำนวนนี้ไม่ได้
เจียงสวี่สวี่รื้อคืนยันต์หยกอย่างเด็ดขาด พร้อมสะบัดยันต์วิญญาณออกไปหนึ่งแผ่น ยันต์วิญญาณพันยันต์หยกที่คล้ำดำไว้แน่น