แรกทีเดียวเจียงฮั่นฟังเรื่องราวของอดีตผู้เป็นนายของหญิงชราแล้วก็อดถอนใจไม่ได้ แต่พอได้ยินว่าทำไมนางถึงปลอมตัวเป็นคนอื่น กลับรู้สึกอึ้งไปเลย
ปิศาจยุคนี้ขี้งอแงกันขนาดนี้เลยเหรอ?
เอาจริง ๆ ก็...ใจร้ายกันเหมือนกับเจ้าปี้ซี่ชิ้นนั้นของแกชะไม่มีผิด!
ซะอีงั้น จนไม่รู้จะตำหนินางยังไงดี
เจียงฮั่นหันไปมองเจียงสวี่สวี่โดยไม่รู้ตัว อยากรู้ว่าเธอจะจัดการกับกะหล่ำปลีหยกต้นนี้ยังไง
เขารู้ว่าเจียงสวี่สวี่เข้าร่วมองค์กรบริหารปิศาจอะไรนั่นมา
ได้ยินมาว่าที่นั่นคุมเหล่าปิศาจและวิญญาณพวกนี้ค่อนข้างเข้มงวด
ยิ่งเจียงสวี่สวี่ก็มีนิสัยใจแข็งไม่เห็นแก่ญาติ
เขาคิดว่ากะหล่ำปลีหยกต้นนี้คงไม่ได้ดีแค่ไหน...
เจียงฮั่นเอาใจช่วยกะหล่ำปลีต้นนั้นอยู่ในใจ
แล้วเหลือบเห็นฝั่งนั้น เจียงสวี่สวี่ยกมือขึ้น กลับปลดโซ่ที่รัดร่างหญิงชราออกโดยตรง
เธอมองหญิงชรา สีหน้าอ่อนลงเล็กน้อย กล่าวเพียงว่า
"ผู้เป็นนายของเธอตายเพราะความหลงใหลของเขาเอง แต่นั่นไม่ใช่ความหลงใหลที่เธอต้องแบกรับ ครั้งนี้ฉันจะให้ผ่าน"
ว่าแล้วก็พยุงหญิงชราลุกขึ้นเอง ก่อนเตือนไม่หนักไม่เบาว่า
"แต่ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกนะ"
เจียงฮั่น: ???
งั้นเหรอ เจียงสวี่สวี่คนนี้ใจร้ายกับแต่คนในครอบครัวตัวเองเฉย ๆ ?
หญิงชราเองก็ไม่คิดว่าเจียงสวี่สวี่จะปล่อยผ่านนางได้ง่ายขนาดนี้ แววตาที่มองเธอยังมีความไม่แน่ใจปนอยู่
"เธอ...จะไม่ตามล่าโทษฉันแล้ว?"
เจียงสวี่สวี่เหลือบมอง "เธออยากให้ฉันตามโทษ?"
หญิงชราสั่นหัวแรงเหมือนกลองระนาด "ไม่ไม่ไม่"
เห็นเจียงสวี่สวี่ปล่อยผ่านจริง ๆ หญิงชราทั้งดีใจทั้งซึ้งใจ