วันนี้ชาวเมืองอานต้องตกใจไม่ทันตั้งตัว เมื่อได้รับข่าวว่าพรุ่งนี้จะจัดขบวนพาเหรดฉลองกันก่อนกำหนด
ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมต้องซ้อมล่วงหน้า แต่มันไม่ได้ขวางใคร พอถึงวันรุ่งขึ้นทุกคนต่างแต่งตัวด้วยชุดสวยที่สุด ยิ้มแย้มมายืนกันจนแน่นสองข้างถนนสายยาว
เมื่อเสียงกลองกับฆ้องที่คุ้นหูดังกระหน่ำขึ้น รถกลองและสิงโตเต้นเป็นนำขบวน สองข้างถนนมีตำรวจคอยรักษาความสงบ
หลังรถกลอง คือแถวของหนุ่มสาวที่ถือธงสีต่าง ๆ ยาวเหยียด พวกเขาใส่ชุดแสดงสีสันสดใส แต่งหน้าทำผม ออกเดินทางจากถนนตงต้าเจี๋ย ตีกลองเคาะฆ้องเดินไปเรื่อย ๆ
พอไปถึงแยกที่สอง ก็มีขบวนอีกกลุ่มหนึ่งบรรจบเข้ามาในขบวน ระหว่างเดินพวกเขาสองมือถือไม้กระทบจังหวะ ส่งเสียงดังกึกก้อง ด้วยคารมเฉพาะตัวของพวกเขา
ยิ่งมีขบวนและธงบรรจบเข้ามาเรื่อย ๆ ขบวนพาเหรดก็ยิ่งยาวขึ้นเรื่อย ๆ
ชาวเมืองอานเห็นภาพขนาดนี้ต่างตาเป็นประกาย
"นั่นโหยวเสอแห่งทีมรำอิงเกออานชาน! เกือบสามปีแล้วที่ไม่เห็นเขาออกงาน! แค่ซ้อมล่วงหน้าเขายังออกมาเลยนะเนี่ย!"
"งูอ้วนต้าผิง! งูบินหลิวชวน! ตายจริง นี่ขบวนที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย? ปีนี้ขบวนเดินถนนจัดมาเต็มขนาดนี้เลยเหรอ?!"
"แม่ฉันยังบอกว่าแค่ซ้อมเฉย ๆ ไม่เสียเที่ยวออกมาดู เดี๋ยวต้องส่งข้อความบอกแม่!"
"ฉันด้วย! อัดคลิปเลย! พอพาเหรดจบยังมีโชว์แสดงอีกด้วย!"
ชาวเมืองสองข้างถนนเดินตามขบวนไปพลางกันอัดคลิปส่งข้อความพลาง เจ้าของร้านเล็ก ๆ หลายร้านถึงกับปิดร้านแล้วร่วมเข้าขบวนเอง
ริมทางมีอาสาสมัครแจกธงชาติจิ๋วแบบถือไว้ฟรี ๆ ชาวเมืองเดินตามขบวนแน่น ๆ พลางโบกธงเล็ก ๆ ในมือไปข้างหน้า