เจียงสวี่สวี่รู้ดีว่า นอกจากตระกูลใหญ่ ๆ อย่างตระกูลเหวินเหรินแล้ว ยานจำนวนมากไม่ได้ใส่ใจเรื่องนามสกุลของตัวเองมากเท่ามนุษย์
อย่างนามสกุล 'หู' ของหูเหลียนจือพวกนั้น ก็เลือกเอาแค่เสียงคล้ายกับของเดิม สบายใจก็พอ
ดังนั้นต่อชื่อที่มู่เสียวเสียวตั้งให้น้องชายตัวเอง เจียงสวี่สวี่ก็อยากบอกแค่ว่า ถ้าพวกคุณสบายใจก็เชิญ
จิ้นกุนกุนภายนอกดูเผินเหมือนเด็กอายุห้าหกขวบ ใบหน้ากับตัวยังมีไขมันนมติดอยู่ มนกลมน่ารัก
แต่เธอไม่คิดว่าตัวเล็กคนนี้จะอายุเท่ากับหน้าตาภายนอกจริง ๆ
เห็นได้ว่าตัวเล็กเงยหน้าขึ้น มองเธอหนึ่งครั้ง แล้วพยักหน้าอย่างทำเป็นผู้ใหญ่บนใบหน้าอ้วนกลมนั้น
"นายก็คือลูกครึ่งยานที่พี่ชายฉันเล่าให้ฟังใช่ไหม? ดูก็ไม่ได้เล็กเลยนะ แต่ไม่เป็นไร ต่อจากนี้เรียกฉันว่าพี่ใหญ่ มีฉันปกป้อง ไม่มีใครกล้ารังแกนาย"
พูดจบ ยังโบกมือให้อย่างสุดพี่ใหญ่ ท่าทางเต็มไปด้วยความฮึกเหิม
จากนั้นศีรษะของเจ้าตัวก็โดนมู่เสียวเสียวเคาะหัวฟาด
"บอกแล้วว่าคนนี้ไม่ใช่ลูกครึ่งยานธรรมดา เจ้าเชื่อฟังหน่อย"
จิ้นกุนกุนโดนเคาะแล้วแก้มป่องขึ้งโกรธ แต่เกรงใน'อำนาจ'ของพี่ชาย ก็ได้แต่อดกลั้น
มู่เสียวเสียวให้จิ้นกุนกุนนำตัวไปส่งที่ห้องเรียนตรง ๆ แล้วบอกเจียงสวี่สวี่ว่า
"ฝ่ายอาจารย์เคยพูดคุยเอาไว้แล้ว นายเดินเข้าไปก่อนได้เลย คุณชายเหวินบอกมาว่า ถ้าเจอปัญหาที่แก้ไม่ตกจริง ๆ โดนรังแกจนทำอะไรไม่ได้ ก็ไปขอความช่วยเหลือจากเขาได้"
นั่นคือถ้อยคำเดิมของเหวินเหรินจิวเสียว แต่ฟังแล้วกลิ่นดูหมั่นไส้รอเหตุการณ์ชัด ๆ
ไม่ว่าอย่างไรเจียงสวี่สวี่ก็ไม่มีทางไปหาเขาหรอก
เขาไม่ใช่เด็กที่โดนรังแกในโรงเรียนแล้วยังต้องไปตามผู้ปกครองมาช่วยหรอกนะ