พี่น้องคนส่งของแห่งจัดส่งด่วนวิญญาณสามคนต้องตกตะลึงเมื่อเห็นเจ้าหัวไชเท้ากองใหญ่ตรงหน้า พอได้สติว่าทุกตัวนี้คือลูกปีศาจ สีหน้าที่มองมายังเจียงสวี่สวี่ก็เริ่มมีความหมายแปลก ๆ ปนออกมา
กลัวโดนจับได้ว่าบุกรุกวิทยาลัยปีศาจโดยไม่ได้รับอนุญาต ทั้งสามวางของลงแล้วก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว
พอเห็นคนหายวับไป ลูกปีศาจทั้งห้องยิ่งฮึกเหิมสุดขีด พากันพุ่งเข้าปะทะด้วยความเร็วสูงสุด
"ของเยอะแยะเลย! ของอร่อยเยอะแยะ!!"
"ขนมนี้ฉันเคยเห็นในมือถือ เป็นขนมฝีมือทางภาคใต้! เมืองหลวงไม่มีขาย!"
"หมึกย่างนี่หอมมาก เหมือนเพิ่งย่างเสร็จใหม่ ๆ เลย!"
"อันนี้ของร้านป้าซูแถวฝั่งตะวันตกของเมือง! ฉันเคยอยากกิน แต่คนที่บ้านไม่ให้ไป บอกว่าแถวนั้นเป็นเขตของมนุษย์!"
ฝูงลูกปีศาจจ๊าบๆ กันเสียงดังลั่น เมื่อเห็นโต๊ะเต็มไปด้วยของอร่อยแบบนี้ ความตื่นเต้นก็พุ่งถึงขีดสุด
เกือบจะทันที เจียงสวี่สวี่ก็ถูกฝูงลูกปีศาจล้อมรอบ ทุกตัวอยากรู้ว่าเธอสั่งอาหารเดลิเวอรีจากไหน ทำไมถึงสั่งของอร่อยจากหลาย ๆ ที่ได้ในคราวเดียว!
พวกมันรู้ว่าใช้มือถือสั่งอาหารเดลิเวอรีได้ แต่เพราะเป็นแค่ลูกปีศาจตัวจิ๋ว ที่บ้านแทบไม่เคยให้เข้าใกล้มนุษย์ ยิ่งสั่งเดลิเวอรีนั้นไม่ต้องพูดถึง
ทั้งวิทยาลัยมีแค่โซนตะวันตกที่อยู่อีกฟากของกำแพงเท่านั้นที่เป็นเขตมนุษย์ ถ้าอยากสั่งเดลิเวอรีก็ต้องไปรับจากทางนั้น
แต่……โซนตะวันตกห้ามเข้าใกล้โดยพลการ
จึงไม่แปลกใจที่ลูกปีศาจทั้งหลายต่างรู้สึกทั้งอยากรู้อยากเห็นและชื่นชมฝีมือของเจียงสวี่สวี่เป็นอย่างยิ่ง
เจียงสวี่สวี่คาดเดาปฏิกิริยาของฝูงลูกปีศาจเอาไว้แล้ว เธอจึงเปิดหน้าแอปจัดส่งด่วนวิญญาณให้ดูอย่างใจเย็น ทีละคู่ตาที่จ้องเฝ้ารอเต็มไปหมด
"นี่คือแอปจัดส่งด่วนวิญญาณที่ทำมาเพื่อคนในสำนักเซวียนและพวกปีศาจวิญญาณโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้ปีศาจที่สมัครเข้ามายังน้อย ที่พวกเจ้าไม่รู้จักก็เรื่องปกติ"