โลกต่างมิติ
ถูซิงจู๋กับลู่หนานซิงกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ริมถนน
ส่วนหัวซุยยืนอยู่ด้านหลังทั้งสองคน ตัวสูงใหญ่ท่าทางเรียบร้อยจัด ดูเหมือนบอดี้การ์ดไปเลย
ผ่านการฝึกตนมาสองปี หัวซุยไม่ว่าจะด้านไหนก็แทบไม่ต่างจากคนธรรมดาแล้ว
แม้แต่นักพรตจากโลกเดิมเห็นเขาเข้า ก็จำไม่ได้ว่าเขาคืออสูรกระดูกมาร ยิ่งในโลกต่างมิติแบบนี้ยิ่งไม่มีใครจำได้แน่นอน
เห็นว่าเขาโดดเด่นเกินไป ถูซิงจู๋จึงโบกมือเรียกให้เขามานั่งยองด้วยกัน
หัวซุยไม่เข้าใจ แต่ก็ทำตาม
สามคนจึงได้นั่งยองเรียงกันเป็นแถวอยู่ริมถนน
ตอนนี้พวกเขาเข้ามาในโลกต่างมิติได้เพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
“ก็นายนี่แหละ อยากอวดฉันนัก! นี่ไงผล ตอนนี้เข้ามาแล้วกลับไม่ได้เลย!”
ลู่หนานซิงพูดพลางต่อยแขนถูซิงจู๋ข้าง ๆ แรง ๆ หนึ่งที
ถูซิงจู๋โดนต่อยแต่ไม่กล้าลุกขึ้นโวยวายใส่เธอ ได้แต่บ่นพึมพำเบา ๆ
“ก็นายเองบอกว่าก่อนหน้านี้โลกต่างมิติปฏิเสธนายไง ฉันก็แค่ช่วยนายทดลองไปพร้อมกันเฉย ๆ”
ตอนที่ถูซิงจู๋ศึกษาวงอักขระ เขาก็เคยได้ยินมาจริงว่าโลกต่างมิติอนุญาตให้เฉพาะคนที่ “ไม่ควรมีอยู่ในโลกนั้น” ผ่านเข้าไปได้ ตอนที่เขาศึกษาวงอักขระที่เชื่อมต่อกับโลกต่างมิติก็ไม่ได้แอบทำอะไรพิเศษ ใครจะไปรู้ว่าแค่พาเธอมาทดลองด้วย ทั้งสองคนกลับถูกวงอักขระดูดเข้ามาพร้อมกัน
ส่วนหัวซุยไม่โดนลูกหลง แต่เมื่อเห็นทั้งสองถูกวงอักขระดูดเข้ามา เขาก็เทเลพอร์ตไปหาลู่หนานซิงทันที ก็เลยโดนดูดมาด้วยอีกคน
แต่ก็เพราะมีหัวซุยอยู่ สองคนธรรมดาที่ใช้พลังวิญญาณไม่ได้เลยสักนิดถึงจะมีความมั่นใจขึ้นมาบ้าง