อู่กวงมองเต่าตัวเล็กตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
"ขอบคุณนะ… แต่ฉันขอปฏิเสธ"
เขาน่ะหรือจะเป็นฟีนิกซ์ยิ่งใหญ่ แล้วให้วิญญาณของเขาสิงร่างเต่าตัวหนึ่ง ยกเว้นว่าจะตีเขาตายก็เถอะ
ไม่สิ ตีตายก็ไม่ทำ
เจียงสวี่สวี่ไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของอู่กวงเท่าไหร่
ก็นอกจากระบบของเธอแล้ว คงแทบไม่มีใครออกปากขอใช้เต่าเป็นร่างสิงเองหรอก
แต่ที่มันพูดก็เป็นปัญหาจริง
ตอนนี้จะหาร่างที่เหมาะสำหรับให้อู่กวงสิงสักตัวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
วิญญาณฟีนิกซ์น่ะ ไม่ใช่ร่างไหนก็รับได้
ระหว่างที่เจียงสวี่สวี่กำลังคิดอยู่ ไป๋จู้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็เดินเข้ามากระซิบถาม
"ของ… ในห้องของหนานซิงได้ไหม"
ทั้งถูซิงจู๋และลู่หนานซิงจบการศึกษาจากสถาบันลัทธิเต๋าไปก่อนกำหนดแล้ว แต่ทางวิทยาลัยก็ยังคงห้องพักเดิมไว้ให้ทั้งคู่
ถูซิงจู๋เพราะอยากประหยัดค่าที่พัก ส่วนลู่หนานซิงเพราะพาหัวซุยออกไปด้วยสะดวกกว่า แถมสภาพแวดล้อมของวิทยาลัยก็เหมาะกับการฝึกต่อของเธอกับหัวซุย
ด้วยเหตุนี้ ของเล็ก ๆ น้อย ๆ ในห้องของลู่หนานซิงจึงไม่น้อยเลย
เจียงสวี่สวี่ถูกไป๋จู้เตือนความจำก็นึกถึงของเล่นเล็ก ๆ ที่ลู่หนานซิงชอบจัดการ รู้สึกว่าอาจหาของที่เหมาะได้จริง
จึงพาวิญญาณของอู่กวงไปที่ห้องของลู่หนานซิงทันที
เทียบกับสองปีก่อน สองปีที่ผ่านมาลู่หนานซิงเติมของลงห้องเพิ่มไม่น้อย
ทั้งห้องจัดไปตามสไตล์ที่ลู่หนานซิงชอบล้วน ๆ เจียงสวี่สวี่ก้าวเข้ามาประเด็มแรกก็เห็นโลงศพจิ๋วสามใบวางบนโต๊ะ
โลงศพทั้งสามใบทำจากวัสดุประณีตงดงาม อู่กวงเพิ่งเคยเห็นโลงศพจิ๋วขนาดนี้เป็นครั้งแรก กำลังสนใจอยู่ ก็เห็นเจียงสวี่สวี่เปิดโลงศพใบหนึ่งขึ้นเสียแล้ว