หนึ่งในสี่มหาความสุขของชีวิต คือการได้พบเพื่อนเก่าแก่ในต่างแดน
เหตุผลที่ลู่หนานซิงกับถูซิงจู๋ไม่ตื่นตระหนกเมื่อมาอยู่โลกต่างมิติที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ ก็เพราะรู้ว่าในโลกนี้ 'มีคนรู้จัก'!
เดิมทีตั้งใจว่าจะหาคนนั้นหลังจากอิ่มหนำเสบียงก่อน ไม่คิดว่าหูลี่จือจะตามหามาเองซะก่อน!
ลู่หนานซิงดีใจจนแทบบรรยายไม่ถูก
"นายรู้ได้ไงว่าพวกเราอยู่ที่นี่?!"
"สวี่สวี่บอก"
หูลี่จือได้รับข่าวฝากมาจากฝั่งสวี่สวี่ จึงตามรอยลมปราณมาจนเจอ แต่เห็นในร้านมีคนอื่นอยู่ด้วย จึงพูดว่า
"หูเหมย์ลี่เป็นคนพาฉันมาตามกลิ่น"
หูเหมย์ลี่คือจิ้งจอกที่เวินเหรินชีชีเลี้ยงไว้ในโลกต่างมิตินี้
ตั้งแต่เธอจากไป บ้าน เงินออม และสัตว์เลี้ยงที่เวินเหรินชีชีเคยอยู่ ย่อมตกเป็นของหูลี่จือทั้งหมดตามธรรมชาติ
ลู่หนานซิงเมื่อครั้งก่อนเข้าโลกต่างมิติไม่ได้ จึงไม่เคยเห็นจิ้งจอกตัวนี้ แค่รู้สึกว่าหน้าตาคุ้นตากับตัวที่สวี่สวี่เลี้ยงไว้ที่บ้าน
ขณะที่กำลังคุยกันอยู่ เจ้าของร้านผู้เป็นหญิงก็เดินเข้ามาแซวด้วยความสงสัย
"หูเหมย์ลี่? ชื่อนี้เหมือนบล็อกเกอร์ที่ฉันตามดูทุกวันที่มีจิ้งจอกด้วยเลยนะ ไม่ใช่จิ้งจอกตัวนั้นหรอ?"
เจ้าของร้านชายได้ยินก็สะดุ้งเฮงซวยชัด ๆ มองไปที่จิ้งจอกเท้าของหูลี่จือ "จิ้งจอก?"
ไม่ใช่ซาโมเย็ดหรอ?
ขนขาวเหมือนกันทั้งคู่ เขาก็ไม่คิดว่าใครจะพาจิ้งจอกออกมาเดินเล่นบนถนน เลยเข้าใจผิดว่าเป็นซาโมเย็ดไปเอง
หูลี่จือพยักหน้ารับอย่างเงียบ ๆ แล้วชวนถูซิงจู๋กับลู่หนานซิง รวมถึงฮัวสุ่ยที่อยู่ข้างนอก กลับบ้านไปพร้อมกัน