“ซานจู!”
เจ้าพลังปีศาจคุ้นเคยพร้อมเสียงเรียกคุ้นหูร่วงลงมาพร้อมสายฝน
ซานจูอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หักห้ามใจไม่อยู่ เผยรอยยิ้มดีใจจนเต็มหน้า
เห็นอูฮูกับเสวี่ยนเสี้ยวลงกระแทกพื้นพร้อมกัน ส่วนเจียวถูบินวนอยู่บนฟ้าหนึ่งรอบก็ตามลงมาและแปลงกลับเป็นร่างมนุษย์
ซานจูดีใจจนแทบพุ่งเข้าไปหาทันที “อูฮู! พวกแกมาที่นี่ได้ยังไง!”
แต่เพิ่งวิ่งเข้าไปใกล้ ก็โดนอูฮูทุบหัวเข้าอย่างจัง
อูฮูทำหน้าบึ้ง พูดว่า
“ไม่มาก็ไม่รู้ว่ะ ว่าหายไปหลายวันนี่แกไปทำความดีอะไรไว้”
ซานจูตอนที่เหลือตัวเองกับอิงอิงแค่สองตัวก็ยังลุยได้ แต่พอเห็นอูฮูปุ๊บ ความอัดอั้นก็ทะลักออกมาทันที
“ฉันส่งข่าวให้แกแล้วนี่นา……”
แล้วชี้ไปที่เสวี่ยนเสี้ยว “อีกอย่าง ก็มันนี่แหละที่พาฉันมาอยู่ที่นี่!”
เสวียนเซียว: …...
นี่แหละ เลยตามมาเองสินะ
เจียวถูเห็นทุกคนยังคุยกันอยู่ ก็เล็ดลอดพูดออกมา
“เล่าเรื่องเก่ากันทีหลังเถอะ โคลนถล่มใกล้จะไหลมาถึงแถวนี้แล้ว!”
แล้วก็แอบมองอิงอิงที่สั่นเทิ้มไปตามๆ กันเพราะพลังปีศาจหลายสาย “อันนั้นแหละเหรอ ตัวแพนด้านั่น?”
ซานจูไม่แปลกใจที่พวกเขารู้จักอิงอิง “ทุกคนมาช่วยฉันโดยเฉพาะเลยเหรอ? แล้วเจียงสวี่สวี่ล่ะ?”
“เธอกับเป่ยเฮ่อของฉันบอกว่าจะไปตามหาอะไรสักอย่างที่เรียกว่าสายเส้นดิน”
เจียวถูกล่าวว่า “พวกเรามาไม่ได้เพื่อแกคนเดียวหรอก”
ซานจูจึงได้รู้ว่า หลังจากนั้นเจียงสวี่สวี่ให้ถูซิงจู๋คำนวณเคราะห์ตายของอิงอิงอย่างละเอียด แล้วพบว่าในภูเขาจะเกิดน้ำท่วมภูเขาขึ้น และอิงอิงจะต้องตายในหายนะธรรมชาติครั้งนี้
นอกจากอิงอิงแล้ว เทพภูตป่าทั้งหลายในภูเขานี้ แม้แต่หมู่บ้านเชิงเขา ล้วนจะได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมภูเขานี้ พวกเขาจึงมา