แม้ไล่ปิงเสวียนกับชิวเฉิงเยี่ยจะรอดพ้นจากภัยมาได้ แต่เนื้อแท้ของเกมก็เปลี่ยนไปแล้ว
ทีมงานกำลังเรียกประชุมด่วน สำนึกเสียใจที่ตอนกำหนดกติกาไม่ได้ระบุเงื่อนไขเพิ่มเติมเอาไว้
“รู้งี้นะเปลี่ยนเชือกลากจากเป็นโซ่ให้หมดเลย! โซ่นะโซ่!! ให้ดูหน่อยว่าจะยังฉีกแกะกันได้อีกไหม!”
ผู้กำกับหนิวโมโหจนตบโต๊ะโกลาหล
ผู้ช่วยผู้กำกับนั่งแกว่งเก้าอี้ยกเท้าขว้างอย่างชิล ๆ แถมแครกเมล็ดทานไปด้วยยิ้มเหยเกินไปด้วยเห็นเพื่อนร่วมงานเดือดร้อน
“โซ่แล้วยังไงล่ะ? คุณครูเซี่ยเปิดกุญแจเป็นอยู่”
ผู้กำกับหนิวยิ้มพร้อมชี้ประตู
“ไสหัวไป”
ผู้ช่วยผู้กำกับโดนบอดี้การ์ดจับลากออกไปโยนทิ้ง
ผู้ช่วยผู้ซื่อสัตย์ของผู้ช่วยผู้กำกับลุกขึ้นตบโต๊ะ “ข้าไม่ยอมรับ!!”
ผู้กำกับหนิวชี้ประตู
“แกด้วย ไสหัวไป”
แล้วผู้ช่วยก็โดนโยนออกไปเหมือนกัน
พอคนใต้น้ำสองคนไม่อยู่ ผู้กำกับหนิวจึงเรียกประชุมด่วนกับพีดีทั้งหลายเพื่อหาทางรับมือ
“จุดประสงค์ของพวกเราคือให้แขกรับเชิญชายหญิงผูกติดกันทำภารกิจอย่างหวานชื่น ที่ใส่ช่วงแข่งขันเข้าไปก็เพื่อกันคนขี้เกียจมาอิดออดทำงานเฉย ๆ เท่านั้น”
“ที่พวกเขาโหมกันไปแย่งสายรัดสายผูกกันน่ะ ข้าว่าไม่คิดถึงจริง ๆ ความผิดพลาดของข้าเองตอนกำหนดกติกา แต่มาถึงจุดนี้แล้ว พวกเราก็ไม่อาจย้อนกติกากลางคันมาปาใส่ตัวเองได้ ทีมงานก็ต้องเกียรติศักดิ์บ้าง”
“ฉะนั้น”
“ต่อจากนี้ทีมทั้งหมดจะเปิดแผนคนใต้น้ำ สั่งลงไป ไม่ว่าแกจะเป็นช่างภาพ ช่างไฟ พีดีตามถ่าย ผู้ช่วยตามถ่าย ทีมอุปกรณ์ก็เหอะ…ขอแค่แกเป็นส่วนหนึ่งของทีมงาน แกก็คือคนใต้น้ำ”