บ้าแล้ว บ้าหมดแล้ว บ้าแบบนี้แหละดี
หลังจากเกมคู่รักถูกปรับโฉมเป็นซ่อนหากัน ทีมของสวี่ชวงหรงกับทีมของหลิ่วว่อซิงก็หาเซี่ยหมีไม่เจอเลยสนิท
แต่นั่นยังไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่สุด ที่เลวร้ายที่สุดคือตอนนี้แม้แต่ทีมงานก็หาพวกเธอไม่เจอเหมือนกัน
“ฮัลโหล? หวังจูเนียร์? หวังจูเนียร์??”
“เฮ้ เฮ้ เฮ้! พี่จาง PD! พี่หม่า PD! ทุกคนอยู่ไหนกัน!”
“เว่ยจูเนียร์? พูดสิเว่ยจูเนียร์?!”
ผู้กำกับหนิวลองติดต่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายรอบก็ยังติดต่อทีมงานที่อยู่กับเซี่ยหมีกับเสิ่นเยว่ชิงไม่ได้ ทำเอาเขาในรถกระวนกระวายหัวหนักใจจะแตก
ภาพของทีมนั้นยังส่งมาอยู่ แต่ในจอมีแค่เซี่ยหมีกับเสิ่นเยว่ชิงนั่งยองๆ อยู่มุมกำแพงกัดข้าวโพด พื้นหลังมีแต่กำแพงเปล่าๆ เปล่าๆ จะมีใครไปรู้ได้ไงว่านี่มันที่ไหน!
“ผู้กำกับหนิว ตอนนี้ทำยังไงดีครับ ห้องถ่ายทอดสดยังพร้อมอยู่ แต่พวกเราติดต่อครูเซี่ยกับคุณเสิ่นไม่ได้เลย”
การขาดการติดต่อกับแขกรับเชิญ นับเป็นอุบัติเหตุระดับใหญ่ของการถ่ายทำรายการ
……
ตรอกสำรองไร้ผู้คนสักแห่ง
เซี่ยหมีกับเสิ่นเยว่ชิงนั่งยองๆ เรียงกันเป็นแถว ต่างคนต่างถือข้าวโพดย่างหนึ่ง เคี้ยวกรุบกรับอย่างสบายใจสุดๆ
“ข้าวโพดต้องย่างสดๆ ถึงจะหอม หอมมากเลย! กินดีอยู่ดีแบบนี้ เกมนี้แน่นอนค่ะ”
ในฐานะผู้ได้เปรียบโดยสิ้นเชิงในสนามตอนนี้ สิ่งที่พวกเธอต้องทำก็แค่ปกป้องริบบิ้นที่มือของตัวเองไว้+ไม่ให้สองทีมนั้นแย่งคืนไป
ส่วนทีมของไล่ปิงเสวียนกับชิวเฉิงเยี่ยที่ยังคาดริบบิ้นอยู่และกำลังทำภารกิจอยู่เหมือนกัน