“ค้างคาวพวกนั้นจะบินลงมากัดเราหรือเปล่า? ฉันกลัวพวกมันนิดหน่อย”
ซูหว่านฉิงเดินชิดพี่สาว ในใจยังรู้สึกหวาดกลัวค้างคาวอยู่บ้าง
“ค้างคาวเหมือนกำลังหลับอยู่ น่าจะจำศีลในฤดูหนาว ถ้าไม่มีเสียงดังมาก พวกมันก็คงไม่ตื่น การมีค้างคาวอยู่แปลว่าแถวนี้ยังมีทางออกอื่น”
ลู่เฟยเงยหน้ามอง ค้างคาวสีดำกลุ่มใหญ่ห้อยหัวอยู่เต็มเพดานถ้ำ มองแล้วชวนขนลุกไม่น้อย
“พี่เขย บนพื้นมีเหรียญทองแดงด้วย”
บนพื้นมีทั้งฝุ่นและมูลค้างคาวเต็มไปหมด ซูหว่านฉิงจึงก้มมองทางขณะเดิน แล้วจู่ ๆ ก็เห็นเหรียญทองแดงหลายเหรียญอยู่บนพื้น
เจ้าหนูชอบเงินรีบรายงานพี่เขยทันที
“เหรียญพวกนี้เอาไว้วางปูทาง เป็นเงินซื้อทางในปรโลก วางเรียงเป็นทางให้คนพาข้าม แม้เหรียญทองแดงจะเชื่อมโลกหยินกับโลกหยาง แต่ก็เชื่อกันว่ามีเงินแล้ว ผีก็ยังต้องช่วยทำงาน”
“ของพวกนี้ไม่ได้มีราคาอะไร เอากลับไปก็ขายได้แค่เป็นเศษทองแดง หนึ่งชั่งได้สักห้าเหมาเท่านั้น”
ลู่เฟยเหลือบมองเพียงครั้งเดียวก็ทำหน้าเบื่อหน่าย เหรียญทองแดงพวกนี้ไม่ได้ปูเต็มพื้น แต่ถูกวางกระจายตามความหมายบางอย่าง
“ชั่งละห้าเหมาก็ยังดีนะ เก็บสักสิบชั่งก็ได้เงินห้าหยวนแล้ว พี่เขย เรามาช่วยกันเก็บเถอะ ถึงตั๊กแตนจะตัวเล็ก แต่ก็ยังเป็นเนื้อเหมือนกันนะ”
ซูหว่านฉิงย่อตัวลง เริ่มตั้งหน้าตั้งตาเก็บเหรียญทองแดงบนพื้น
“ไม่เก็บได้ไหม? พื้นมีแต่ฝุ่น แถมยังมีมูลค้างคาวเต็มไปหมด เหรียญพวกนั้นสกปรกจะตาย”
ลู่เฟยไม่อยากเก็บเหรียญทองแดงเก่า ๆ บนพื้นจริง ๆ เขาบ่นอยู่สองสามคำ แต่พอเห็นซูจิ้งอี๋ก้มลงเก็บด้วย ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากต้องช่วยเก็บไปด้วย