อวี๋หรานหรานเลี้ยวหลบทันที เปิดใช้[เนตรแห่งการล่า]ตรวจสอบว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ แล้วจึงล่องหนเปลี่ยนชุด ใช้สกิลปลอมตัวเปลี่ยนเป็นเผ่าพันธุ์อื่นก่อนออกมา เมื่อนึกถึงเมื่อครู่ที่เป็นเคียววายุ อวี๋หรานหรานจึงแปลงร่างเป็นนกฮูกต้นโอ๊กในครั้งนี้
ถูหลานกลายร่างเป็นงูน้อย เกี่ยวอยู่ที่หูของอวี๋หรานหรานที่แปลงเป็นนกฮูกต้นโอ๊ก
ทั้งคู่ไม่ได้จากไป แต่เดินสำรวจต่อ
แต่ไม่นาน บนถนนเมืองหลักป่าถุนถุนก็เต็มไปด้วยทหารพายุใบมีดจำนวนมาก ปราสาทหมาป่าร้องไห้โฮดึงพายุใบมีดตัวใหญ่เดินมาตามถนน: "ท่านลุง! เงินน้ำพักน้ำแรงของหลานถูกขโมยอีกแล้ว!! ต้องเป็นหัวขโมยที่ชอบมาขโมยของในเมืองหลักพายุใบมีดของเราบ่อย ๆ แน่ ๆ! ต้องใช่แน่!"
อวี๋หรานหรานและถูหลานเงยหน้าขึ้นมองชื่อของเคียววายุตัวใหญ่นั้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย——วาจั่ว
อวี๋หรานหราน & ถูหลาน: "..." แย่แล้ว เชื้อพระวงศ์เคียววายุ
ถูหลานเช็ดเหงื่อชุ่ม: "สองสกิลนี้ของเรา เปิดเผยออกไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นตายสถานเดียว"
อวี๋หรานหราน: "เกาะมังกรปกป้องพวกเราไม่ได้เหรอ?"
ถูหลาน: "ฉันหมายถึงว่า เราจะตายข้างนอกครั้งหนึ่ง แล้วตายบนเกาะมังกรอีกครั้งหนึ่ง"
อวี๋หรานหรานพูดด้วยความตกใจกลัว: "ครั้งที่แล้วตอนฉันแชร์สกิลให้เธอ เธอไม่ได้พูดแบบนี้นี่นา เธอบอกว่าเกาะมังกรจะปกป้องพวกเรานี่!"
ถูหลานเกาหลังหัว: "หา? มีเรื่องนี้ด้วยเหรอ?"
อวี๋หรานหราน: ...
ใคร! ใครพาถูหลานเสียคน! เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้เลยนะ!
อวี๋หรานหรานที่แปลงเป็นนกฮูกต้นโอ๊กยืนอยู่ข้างทางรอการตรวจค้น สีหน้าสงบนิ่ง สภาพจิตใจแกร่งยิ่ง