เกมรุกราน: ชิงโชคชะตาของพระเอกนางเอกแล้วหยุดไม่ได้

ตอนที่ 429 การค้า[สกิลนี้ข้าไม่ชอบ Ⅱ]

7 นาที· 1.6K คำ

อวี๋หรานหรานเบรกทันที: "เอาละ เอาละ!"

ถูหลานยิง[คิวผู้เชี่ยวชาญ]ใส่อวี๋หรานหรานในทันที

อวี๋หรานหรานที่เลือดเต็มวิ่งหันกลับไปทางตรงกันข้าม

จิ้งจอกจันทราเทียมที่วิ่งอยู่ข้างหน้า ทหารเคียววายุที่ไล่ตามอยู่ข้างหลัง ต่างมองดูเจ้านกเค้าประหลาดนี้ด้วยความงุนงง ถึงกับชะลอฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว แต่ก็มีทหารเคียววายุส่วนหนึ่งไล่ตามอวี๋หรานหรานไป

เมื่อผ่านปราสาทหมาป่าและวาจั่ว อวี๋หรานหรานยังส่งยิ้มอ่อนโยนให้กระเป๋าเงินป่าของตนอย่างปราสาทหมาป่า แววตาที่เธอเคยมองเหรียญทองอย่างไร ตอนนี้ก็มองปราสาทหมาป่าอย่างนั้น ร้อนแรงยิ่งนัก

ถูหลานรู้แผนการของอวี๋หรานหราน แต่จากการเสนอแผนไปจนถึงการลงมือและสำเร็จ กระบวนการทั้งหมดรวมกันไม่ถึง 10 วินาที

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป

ขั้นตอนคร่าวๆ คือแต่เดิมทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี อากาศแจ่มใส พวกเธอกำลังจะพ้นข้อสงสัย ก่ออาชญากรรมสมบูรณ์แบบแล้ว ผลคือจู่ๆ อวี๋หรานหรานก็พูดว่า: "เตรียมตัวให้พร้อม ข้าจะปล้น"

พูดจบก็เริ่มใช้สกิลขโมยอย่างบ้าคลั่ง ใช้เสร็จก็ยิงตัวเองปังๆ ไปหลายนัด แล้วเริ่มไล่จิ้งจอกจันทรา ไล่ไปพลางยิงตัวเองไปพลาง

ยิงไปพูดกับนางว่า: "รอตอนที่ข้าหยุดฝีเท้าแล้ว เจ้ารีบฮีลข้าทันที"

เล่นเอาถูหลานไม่กล้าหายใจแม้แต่น้อย

ตอนนี้พอเริ่มหลบหนีอย่างเป็นทางการแล้ว นางถึงได้ร้องกรี๊ดในใจ: "จบแล้วหรือนี่?"

อวี๋หรานหรานบินขึ้นไปบนหลังคาใช้ซ่อนหา หมอกลวงตาเริ่มแผ่กระจาย: "อืมใช่"

ถูหลาน: "กะทันหันขนาดนี้เลยหรือ? ไม่มีแผนการก่ออาชญากรรมอะไรสักอย่าง พอบอกจะปล้นก็ปล้นเลย?"

อวี๋หรานหรานในหมอกหลบผู้ไล่ล่า รีบแทรกเข้าไปในซอยแคบ: "มีแผนน่ะสิ! ใครบอกไม่มีแผน?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป