อวี๋หรานหรานก็ปวดหัวเหมือนกัน เธอไม่คิดเลยจริงๆ ว่าติ้งไห่จะเอาระดับ S ออกมาไม่ได้...
ขีดจำกัดขั้นต่ำของเธอคือ 7 ขวดแลก 1 สกิลระดับ S นี่คือสิทธิพิเศษที่เธอให้ติ้งไห่แล้ว คิดเป็นน้ำยามูลค่า 14,000 เหรียญทองต่อ 1 สกิลระดับ S
ติ้งไห่แค่เสียเวลาไปเฝ้าหน้าโรงประมูลเจ๋อหลานนิดหน่อย คอยสไนป์ซื้อสกิลระดับ S ราคา 10,000 เหรียญทองกลับมาแลกกับเธอ ก็ได้กำไรล้วนๆ
แม้ว่าสกิลระดับ S ราคา 10,000 เหรียญทองในโรงประมูลจะไม่ได้มีทุกวัน แต่ท่าทีแบบนี้ติ้งไห่ไม่น่ายื่นออกมาไม่ได้เลยนะ
นี่มันรังแกกันชัดๆ ใช่ไหม?!
จ้าวซูอิ่งถ่ายทอดความหมายของติ้งไห่อย่างจริงจังว่า:
"เราจริงๆ แล้วเอาสกิลระดับ S ออกมาเพิ่มไม่ได้อีกแล้ว เหรียญทองก็ใช้ไม่พอ ติ้งไห่ถึงแม้ทุกวันจะมีเหรียญทองเข้าก็จริง แต่เราก็ต้องใช้ไปเจ๋อหลานเพื่อซื้อวัสดุ สกิล และอุปกรณ์มาติดอาวุธให้ผู้เล่นของเรา"
อวี๋หรานหรานเงียบไปนาน สีหน้าจากสับสนและไม่พอใจค่อยๆ กลับมาสงบ สุดท้าย น้ำเสียงเธอหนักแน่นพลางพูดว่า: "ไม่ พวกนายกำลังลองใจข้าอยู่"
สายตาเจิดจ้าจ้องมองจ้าวซูอิ่ง เสมือนมองทะลุผ่านเธอไปยังอวี๋จ้าวไห่และแกนนำติ้งไห่ที่อยู่เบื้องหลัง:
"กำลังลองใจข้าว่าจะยอมลดกำไรเพื่อส่วนรวมไหม จะยอมเสียสละผลประโยชน์ตัวเองเพื่อไจ้จิ่วไหม กำลังลองใจว่ามูลค่าหมากไพ่พิเศษแบบนั้นมีมากแค่ไหน แล้วข้าจะยอมทุ่มเทให้มันเท่าไร!"
จ้าวซูอิ่งไม่ได้พูด เธอใจเย็นเป็นปกติยกกาแฟขึ้นจิบ ไม่เป็นไร ยังไงเธอก็ไม่ได้ออกตัวแทนใคร
อวี๋หรานหรานพูดต่อ: "ในเมื่อเอาสกิลระดับ S ออกมาไม่ได้ แล้วก็เอาเงินทุนหมุนเวียนมาซื้อสกิลระดับ S ไม่ได้ พวกนายเลือกแค่แลกชั่วคราว 50 ขวด หรือ 10 ขวดก็ยังได้ แต่กลับต้องการ 100 ขวด แล้วยังเพิ่ม... หมากไพ่พิเศษ เข้าไปในราคาเสนอ"