แสงนั้นเจิดจ้าราวกับเปลี่ยนยามราตรีให้สว่างราวกลางวัน
โดยเฉพาะโคโนฮะที่อยู่ใกล้ที่สุด แสงส่องสว่างราวกับอยู่ใต้ดวงอาทิตย์เที่ยงวัน
ถึงขนาดที่ผู้เผชิญกับแสงยังรู้สึกร้อนผ่าวจากมัน
นี่จึงเห็นได้ว่าการระเบิดตัวเองของอุจิวะ โคคาวะน่ากลัวเพียงใด
ตูมมมม!!!
แสงวาบมาถึงสายตาชาวบ้านโคโนฮะก่อนเสียง จากนั้นจึงเป็นเสียงกัมปนาทดังสนั่น ตามด้วยแผ่นดินสะเทือน
วินาทีนั้น ฟ้าและดินเหมือนไร้สีสัน ทุกอย่างกลายเป็นสีขาวแสบตา
แรงระเบิดรุนแรงยิ่ง ทำลายทุกสิ่งรอบจิ้งจอกเก้าหางสิ้นซาก ทั้งดินและต้นไม้แหลกละเอียดในพริบตา
พายุที่เกิดจากแรงระเบิดกวาดต้นไม้แถวขอบระเบิดลอยขึ้นฟ้า ผืนดินมหาศาลพลิกตัวเป็นคลื่น
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและพวกอยู่ห่างจากจิ้งจอกเก้าหางพอสมควร เพิ่งข้ามกำแพงชั้นนอกของโคโนฮะมา เห็นแสงระเบิดยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกลมแรงพัดกระเด็นเหมือนของหนักถูกเขวี้ยง กระจายไปทั่ว
บางคนกระแทกกำแพง บางคนปลิวไปหลายสิบเมตร บางคนก็ทรงตัวไว้ได้ ไม่ถึงกับยับเยินนัก
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพลิกตัวกลางอากาศ ใช้กระบองทองคำที่เอนมะราชันย์แปลงร่างมาปักลงดินอย่างแรงเพื่อหยุดร่าง กวาดตามองไปด้านหน้า
ที่นั่นคือจุดที่จิ้งจอกเก้าหางอยู่ ตอนนี้เต็มไปด้วยเปลวเพลิงสูงตระหง่าน
หลังระเบิดใหญ่คือทะเลไฟ ราวกับลูกไฟยักษ์ที่กำลังลุกโชน ห่อหุ้มจิ้งจอกเก้าหางไว้
จากระยะที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอยู่ เขาเห็นจิ้งจอกเก้าหางแหงนหน้าร้องคำรามท่ามกลางเปลวเพลิง หางทั้งเก้าหักไปแล้วสองหาง แต่ที่เหลือก็ยังฟาดไปมาราวแส้ ก่อให้เกิดลมกรรโชก
“เด็กคนนั้นล่ะ?”
แม้จะเป็นอุจิวะ แต่ตอนนี้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ไม่อยากให้อุจิวะ โคคาวะเป็นอะไร เพราะร่างเซียนแต่กำเนิดพิเศษเกินไปจริงๆ
สำหรับโคโนฮะ อุจิวะ โคคาวะมีคุณค่า และมีค่ามหาศาล
ตูม!
“โฮก!”
เสียงคำรามกึกก้องดังขึ้นอีกครั้ง จิ้งจอกเก้าหางพุ่งออกจากจุดศูนย์กลางการระเบิด ตัวมันมีร่องรอยจากแรงระเบิดเต็มไปหมด
แต่มันไม่ตาย
นี่คือพลังชีวิตของสัตว์หาง
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเห็นอุจิวะ โคคาวะยังอยู่บนหัวจิ้งจอกเก้าหาง
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาดูมอมแมมขึ้นเล็กน้อย
เสื้อผ้าขาด ผมกระเซิง ตัวมีรอยไหม้เกรียมบ้าง แต่ดูเหมือนไม่บาดเจ็บอะไร
นี่คือความแข็งแกร่งของร่างเซียนระดับ SS
พลังงานธรรมชาติทั่วร่างระเบิดออก เหมือนน้ำมันร้อนถูกจุดติด การระเบิดที่เกิดขึ้นตอนนั้นมาจากภายในสู่ภายนอก
และอุจิวะ โคคาวะก็คือภายในนั่นเอง
เพราะพลังงานธรรมชาติจะถูกจุดติดก็ต่อเมื่อออกจากร่างเขาไปแล้ว แรงระเบิดจึงพุ่งออกไปข้างนอก
นี่จึงทำให้ระเบิดดูน่ากลัว แต่จุดศูนย์กลางกลับไม่เป็นไรมาก แค่ได้รับแรงกระแทกอยู่บ้าง ซึ่งสำหรับร่างเซียนระดับนี้ของอุจิวะ โคคาวะแล้วไม่ใช่ปัญหา
เมื่อเห็นอุจิวะ โคคาวะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ถอนใจโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นไม่รีรอ รีบตรงเข้าไปหาจิ้งจอกเก้าหางทันที
“เอนมะ!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นปากระบองทองคำในมือออกไปพลางทำมือผนึกอย่างรวดเร็ว
“อื้ม!”
เสียงตอบรับดังมาจากกระบองทองคำ จากนั้นมันก็ขยายใหญ่ขึ้น
ปังๆๆ!
พร้อมกับเสียงดังต่อเนื่อง กระบองทองคำกลายร่างจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสี่... จนกลายเป็นจำนวนมาก ตกลงไปยังจุดที่จิ้งจอกเก้าหางอยู่
ตอนนี้ กระบองทองคำที่เอนมะแปลงร่างมา แต่ละท่อนราวกับเสายักษ์ กระจายตัวออกและราวกับมีตา แต่ละท่อนไปอยู่ใต้กรงเล็บทั้งสี่ของจิ้งจอกเก้าหาง
“นินจาคาถา กรงเพชร!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นย่อตัวลง ทำมือผนึกเสร็จ
แกร๊กๆๆ!
เสียงดังกรอบแกรบต่อเนื่อง กระบองทองคำแต่ละท่อนไขว้ซ้อนกัน ล็อกกรงเล็บทั้งสี่ของจิ้งจอกเก้าหางไว้แน่นหนาราวกับกุญแจ
“โฮกกก!!!”
จิ้งจอกเก้าหางพยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เงยหัวคำราม
“เงียบไปซะ”
อุจิวะ โคคาวะที่อยู่บนหัวมันไม่เกรงใจ ชกมันอย่างแรงอีกครั้ง ตูม! หัวจิ้งจอกเก้าหางชะงักแข็งไปชั่วขณะ
“โง่ธาตุห้า ศาสตร์กระสุนต่อเนื่อง!”
ปังๆๆๆ!
เกิดเสียงดังต่อเนื่องอีกครั้ง สี่เงาด้านข้างซารุโทบิ ฮิรุเซ็นปรากฏขึ้น พวกเขาทำมือผนึกพร้อมกัน
วินาทีต่อมา คาถาธาตุทั้งห้า ไฟ สายฟ้า น้ำ ดิน ลม ถูกใช้พร้อมกันโดยซารุโทบิ ฮิรุเซ็นและเงาที่แยกออกมา
เปลวไฟพวยพุ่ง
ลมพายุคำราม
หินก้อนใหญ่พุ่งออก
สายฟ้าแลบเปรี้ยง
มังกรน้ำโจมตี
จักระที่แสดงถึงขีดสุดของคาถาธาตุทั้งห้า ซึ่งเหนือขึ้นไปอีกขั้นคือเนตรพลังแฝง แต่ละอย่างก่อตัวขึ้น หมายจะจัดการจิ้งจอกเก้าหาง
คาถาธาตุระดับนี้ แถมยังเป็นทั้งห้าธาตุ ถ้ารวมเข้าด้วยกัน ผลลัพธ์คงไม่ต้องอธิบาย
ใต้แสงหลากสีสัน คาถาห้าธาตุตกใส่จิ้งจอกเก้าหาง ตรงสีข้าง และจุดตกกระทบตรงกัน
จักระต่างธาตุทั้งห้าผสมปนเปกัน นอกจากความเสียหายจากคาถาแล้ว มันยังทำปฏิกิริยาลูกโซ่ต่อเนื่อง
เหมือนน้ำมันที่ถูกจุดติด เผาไหม้ทันที และรวมศูนย์อยู่ในพื้นที่แคบ ผลก็คือ...ระเบิด!
ตูมมม!
แสงระเบิดสว่างวาบ ควันตลบอบอวล
แสงระเบิดขนาดใหญ่ระเบิดขึ้นด้านข้างจิ้งจอกเก้าหาง ทำให้ร่างมันเอียงไปข้างหนึ่ง แต่เพราะกรงเล็บถูกล็อกไว้ มันจึงเกือบล้มแต่ก็ยังไม่ล้ม
ระเบิดนี้เทียบไม่ได้กับการระเบิดตัวเองของอุจิวะ โคคาวะเมื่อครู่ แต่ก็ต้องบอกว่า ฉายาจอมวิชานินจาไม่มีอะไรเกินจริง แค่ท่านี้ก็พอเห็นความแข็งแกร่งของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นในฐานะโฮคาเงะ
แต่กับจิ้งจอกเก้าหาง ยังไม่พอ
อุจิวะ โคคาวะทรงตัวได้ กำลังจะลงมือ กลับเหลือบเห็นดวงตาของจิ้งจอกเก้าหาง
เนตรวงแหวนลวดลายสามขีดที่ครอบตาคู่เดิมนั้นหายไปแล้ว กลับเป็นดวงตาดั้งเดิมของจิ้งจอกเก้าหาง
อุจิวะ โคคาวะรู้สาเหตุดี เห็นชัดว่านี่ไม่ใช่ผลจากคาถาห้าธาตุต่อเนื่อง
“ทางนามิคาเสะ มินาโตะ จัดการอุจิวะ โอบิโตะเสร็จแล้วงั้น?”
ความคิดนี้เพิ่งเกิดขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงลมพัด
วินาทีต่อมา ร่างในเสื้อคลุมโฮคาเงะปรากฏบนตัวจิ้งจอกเก้าหาง
ผู้มาใหม่ผมสีเหลือง ใบหน้าคมคาย แต่ตอนนี้เคร่งเครียด คือ นามิคาเสะ มินาโตะ นั่นเอง
“คุณโคคาวะ?”
นามิคาเสะ มินาโตะปรากฏตัว ก็เห็นอุจิวะ โคคาวะยืนบนหัวจิ้งจอกเก้าหางเช่นกัน
“ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?”
อาจเพราะเพิ่งจากการต่อสู้กับอุจิวะ โอบิโตะ ตอนนี้เจอคนที่มีเนตรวงแหวนอย่างอุจิวะ โคคาวะ ความคิดแรกของนามิคาเสะ มินาโตะคือสงสัย
ก็เพราะมันบังเอิญเกินไป
“โอเค ฉันพอแล้ว”
อุจิวะ โคคาวะเห็นว่าคนที่มาคือนามิคาเสะ มินาโตะ ก็เห็นแววสงสัยในตาเขา เลยหมดอารมณ์จะอยู่ต่อ
น่าเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้เห็นฉากเด็ด วิชาเหินหาวก้าวที่สอง สอนอุจิวะ โอบิโตะเจ้าเด็กเวร
ในเมื่อตัวจริงมาแล้ว เขาก็ไม่อยากอยู่ต่อ
ไม่ใช่เพราะอะไร ขี้เกียจอธิบาย
“เรื่องที่เหลือ นายจัดการเองละกัน”
พูดจบ อุจิวะ โคคาวะก็ตั้งท่าจะไป
“เดี๋ยว!”
นามิคาเสะ มินาโตะกำลังจะเรียกอุจิวะ โคคาวะไว้ แต่อีกฝ่ายพูดขึ้นก่อน
“อย่ามองฉัน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน อยากถามอะไรไปถามรุ่นที่สามเอา ไปละ”
ตอนนั้นซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมาถึงพอดี
เห็นซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ลงมือกับอุจิวะ โคคาวะ นามิคาเสะ มินาโตะก็เข้าใจว่าตนเข้าใจผิดอุจิวะ โคคาวะ จึงไม่พูดอะไรอีก
ไม่มีเวลาพูดมาก เขาแค่พยักหน้าให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นด้านล่าง แล้วกัดนิ้ว ทำมือผนึกอย่างรวดเร็ว
“คาถาอัญเชิญ!”
ตูม!
คางคกยักษ์ร่วงลงมาจากฟ้า กระแทกใส่จิ้งจอกเก้าหางอย่างแรง กดมันลงกับพื้น
ฉวยโอกาสนี้ นามิคาเสะ มินาโตะทำมือผนึกอีกครั้ง พลางพูดกับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นว่า “รุ่นที่สาม ผมจะหาทางผนึกจิ้งจอกเก้าหางอีกครั้ง ทางนี้ฝากด้วย”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรีบถามว่า “ทางคุชินะมีอะไรผิดปกติ?”
สีหน้านามิคาเสะ มินาโตะเศร้าลง “มีคนที่มีเนตรวงแหวนโผล่มา จู่โจมคุชินะ...”
เขาเล่าสาเหตุคร่าวๆ ในไม่กี่ประโยค พอเห็นจิ้งจอกเก้าหางเริ่มดิ้น สีหน้าก็เปลี่ยนทันที
“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว”
พูดจบ มือข้างหนึ่งก็กดลงบนตัวจิ้งจอกเก้าหาง
วินาทีต่อมา
ฟิ้ว!
เกิดเสียงลมดังสนั่น ร่างมหึมาของจิ้งจอกเก้าหางและนามิคาเสะ มินาโตะหายวับไป
ตูม!
คางคกยักษ์ลงพื้น เกิดเสียงดังก้อง แล้วก็ระเบิดเป็นควันขาว สิ้นสุดการอัญเชิญ
อุจิวะ โคคาวะยืนบนกำแพงชั้นนอกของโคโนฮะ มองไปทางที่จิ้งจอกเก้าหางหายไป ความวุ่นวายในหมู่บ้านด้านหลังไม่ส่งผลอะไรกับเขา
ส่ายหัว เหมือนกำลังถอนใจ
“ก็จริง คนดีอายุไม่ยืน”