เมื่อหลัวเช่าพูดจบ ทั่วทั้งงานรื่นรมย์ต่างตื่นตะลึงเป็นเพลก
แรงเริ่มแรกนางจางเคยกล่าวหาว่าเซี่ยหงส์รวบรวมผู้ลี้ภัยเป็นโจร และเข่งฆ่าชนชั้นสูง
ครานี้ตระกูลหลัวก็ยังกล่าวหาว่าเซี่ยหงส์แอบอ้างแซ่ว่าน
หรือเด็กหนุ่มผู้นี้จะเป็นคนบาปหนักชั่วร้ายจริง? พวกเราถูกเสน่ห์และรูปสมบัติของเขาลวงไปงั้นหรือ?
หลัวเช่าลุกจากที่นั่ง เดินก้าวยาวมายังกลางลาน ทำคารวะต่อคนสามคนบนที่ประทับหลัก แล้วหันกายกลับมากล่าวเสียงดังว่า “ขอท่านทั้งหลายโปรดรับฟังถ้อยแถลงของกระหม่อมด้วย”
ไจ้ทังขมวดคิ้วเล็กน้อย กู้เฮอสะบัดหางจิ้งจกอย่างช้า ๆ ส่วนจู๋หฝาเชี้ยนหลับตาลงช้า ๆ
“คนผู้นี้อ้างว่าเป็นบุตรตระกูลเซี่ยแห่งเฉินจวิ้น” หลัวเช่าชี้นิ้วไปยังเซี่ยหงส์ เสียงพรวดขึ้นทันที “แต่ตระกูลเซี่ยแห่งเฉินจวิ้นนับแต่อพยพลงใต้ มีเพียงสายเหิงไจ้กงสายเดียว สองบุตร คนหนึ่งคืออิ่วอวี๋กง อีกคนคืออิ่วหรู่กง บรรดาลูกหลานในตระกูลเซี่ยมีบันทึกในสำมะโนครบถ้วน ไม่ปรากฏชื่อผู้ใดชื่อเซี่ยหงส์แต่อย่างใด”
ใต้เวทีอึกทึกครึกโครม
หลัวเช่าหยิบม้วนไม้ไผ่จากแขนเสื้อชูขึ้นสูง ยังคงกล่าวต่อว่า “นี่คือสำมะโนที่กระหม่อมสำเนามาจากสำนักสำมะโน — อิ่วอวี๋กงมีบุตรหนึ่งบุตรสาวหนึ่ง บุตรชื่อซ่าง บุตรสาวชื่อเจินสือ ส่วนอิ่วหรู่กงให้กำเนิดบุตรสี่คนคืออี้ จวี้ อาน และว่าน ตระกูลเซี่ยแห่งเฉินจวิ้นนอกจากเซี่ยซ่างแล้ว เด็กที่เหลือล้วนยังเยาว์วัย แล้วหลานชายวัยสิบหกปีชื่อเซี่ยหงส์มาจากไหน? คนผู้นี้แอบอ้างเป็นลูกหลานตระกูลเซี่ยเพื่อแอบแฝงความมุ่งร้าย กระหม่อมในวันนี้จะเปิดโปงต่อหน้าทุกชนว่าตัวจริงของเขาคือนักต้มคนเดินเตร่แบบไหน”
ราชสำนักแห่งจิ้นตะวันออกมีขุนนางผู้เชี่ยวชาญดูแลสำมะโนชนชั้นสูงโดยเฉพาะ เรียกกันว่าสำนักสำมะโน
สำนักสำมะโนชำนาญการจัดทำและรักษาทะเบียนของชนชั้นสูง คือสำมะโนนั่นเอง ทั้งยังรับผิดชอบตรวจสอบสำมะโนเอกชน เทียบกับสำมะโนหลวงเพื่อพิสูจน์จริงเท็จ ปิดกั้นไม่ให้มีการแอบอ้างสถานะชนชั้นสูง
สำมะโนยังเป็นหลักฐานสำคัญที่สุดในการคัดเลือกขุนนางตามระบบเก้าชั้น