“อ๊าก...”
เสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดดังออกจากปากจ้าวเหวินสี่ ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงในพริบตา
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว จ้าวจื้อหัวก็ตบหน้าเขาติดกันสองฉาด ฟาดลงบนแก้มของจ้าวเหวินสี่อย่างแรง!
จ้าวจื้อหัวลงมือหนักไม่น้อยกับฝ่ามือทั้งสองครั้งนี้
เสียงกรีดร้องแหลมบาดหูดังออกจากปากจ้าวเหวินสี่ เลือดพุ่งออกมาพร้อมฟันสองซี่
ใบหน้าของจ้าวเหวินสี่บวมเป่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รอยฝ่ามือสองรอยปรากฏบนแก้ม
จ้าวจื้อหัวเตะเข้าเต็มแรงที่ท้องของจ้าวเหวินสี่ ส่งอีกฝ่ายลอยไปชนกับหญิงชราที่เพิ่งลุกขึ้นยืน
ก่อนหน้านี้หญิงชราเจ็บจนพูดไม่ออก กว่าจะบรรเทาลงได้ก็ถูกลูกชายคนเล็กชนเข้าอีก ทั้งสองกลิ้งล้มลงกับพื้นราวกับน้ำเต้าที่กลิ้งไปมา
หญิงชราร้องโหยหวน จ้าวเหวินสี่ทับอยู่บนตัวนางจนแทบทำให้นางขาดใจ!
ตอนนี้บ้านตระกูลจ้าววุ่นวายไปหมด เด็ก ๆ ในบ้านต่างพากันเข้ามามุงดู บางคนยังถือชามอยู่ในมือ
เด็กหลายคนได้ยินคำพูดของจ้าวจื้อหัวเมื่อครู่นี้ ต่างเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
“จ้าวเหวินฝู จ้าวเหวินลู่ พวกแกสองคนตายไปแล้วหรือไง รีบตีไอ้เดรัจฉานนั่นให้ตาย!”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังมาจากที่ไกล ๆ ทุกคนเห็นชายชราหน้าซีดเผือดเดินออกมา โดยมีจ้าวจื้อเหวินประคองอยู่
ใบหน้าของชายชราไร้สีเลือด เขามองจ้าวจื้อหัวด้วยแววตาอาฆาตแค้นอย่างถึงที่สุด