【คุณฉินครับ ตอนนี้คุณหนูอวิ๋นปลอดภัยดี แต่เธอเอาซาลาเปาไส้เนื้อให้เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยคนหนึ่งไปครับ】
พี่หมีใหญ่จดบันทึกทุกการเคลื่อนไหวของคุณหนูอวิ๋นอย่างจริงจังและเป็นระบบ ก่อนพิมพ์เป็นข้อความส่งให้คุณฉิน
เขาเป็นเจ้าหน้าที่บันทึกข้อมูลที่ซื่อสัตย์คนหนึ่ง
ในสนามรบเวลานี้ งูยักษ์สีดำตัวยาวหลายสิบเมตร ขดส่วนหัวขึ้นจนลำตัวสูงเท่าตึกสี่ถึงห้าชั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าพิเศษ
เป็นข้อความจากพี่หมีใหญ่
กลัวว่าจะพลาดข่าวทุกอย่างเกี่ยวกับเหลียวเหลียว ฉินมู่ไป๋จึงตั้งเสียงข้อความจากพี่หมีใหญ่ให้เป็นเสียงเรียกเข้าพิเศษ
มันขดปลายหางใหญ่ ๆ แล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาจากใต้เกล็ดชิ้นหนึ่งบนลำตัว
ตอนที่ล้วงโทรศัพท์ออกมา เกล็ดงูก็เปิดขึ้นเล็กน้อย ขอบเกล็ดเรืองแสงสีแดงเป็นวง
ใต้เกล็ดขนาดมหึมาซ่อนอะไรได้ทุกอย่าง
บนหลังคา เย่ฉงที่กำลังสะบัดหางฟูสีขาว พุ่งข้ามมาในไม่กี่จังหวะ
หูสีขาวปลายแหลมของเขาขยับนิด ๆ ก่อนถามอย่างสงสัย
“มู่ไป๋ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
ช่วงนี้ทางอาคารหน่วยงานรัฐส่งข้อความมาบ่อยเหลือเกิน
น้ำเสียงแข็งกร้าวขึ้นทุกครั้ง
ไม่ใช่แค่ส่งให้ฉินมู่ไป๋ แต่ยังส่งให้เย่ฉงกับอดีตทหารหน่วยรบพิเศษคนอื่น ๆ ด้วย
พอได้รับข้อความแบบนี้ แกนนำทหารหน่วยรบพิเศษหลายคนก็แตกตื่นขึ้นมาทันที
มีแต่ฉินมู่ไป๋ที่ยืนกรานมาตลอดว่าไม่รับคำสั่งเรียกตัว
เย่ฉงเห็นฉินมู่ไป๋ที่กำลังบดขยี้ซอมบี้อยู่ดี ๆ หยุดชะงัก แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู