ซอมบี้ที่ฉินมู่ไป๋จัดไว้ในสวนสนุก บางครั้งก็ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว
ห้างนี้อาจมีสักหนึ่งหรือสองตัว ห้างโน้นก็อาจมีอีกหนึ่งหรือสองตัว
เน้นทั้งปลอดภัยและตื่นเต้น
อวิ๋นซิงเหลียวให้ความร่วมมืออย่างยินดี
เธอรู้ว่าจุดประสงค์ของฉินมู่ไป๋คืออยากให้เธอออกกำลังกายจนได้ตามเป้า
ยังไงเจ้าตัวเหล็กจิ๋วทั้ง 7 ตัวของเธอก็ออกไปฆ่าซอมบี้ข้างนอกตลอด 24 ชั่วโมง ไม่เคยหยุดพัก
พลังพิเศษด้านการควบคุมของเธอก็อยู่ในสภาพฝึกฝนตลอดเวลา
อวิ๋นซิงเหลียวเลยร่วมมือด้วย โดยถือว่าการออกตามหาสิ่งของและฆ่าซอมบี้ในสวนสนุกทุกวันเป็นการฝึกสมรรถภาพร่างกาย
ผู้มีพลังพิเศษส่วนใหญ่มีร่างกายอ่อนแออย่างยิ่ง ซึ่งไม่เข้ากับความสามารถโจมตีระยะไกลอันแข็งแกร่งของพวกเขาเลย
แม้ร่างกายแบบนี้จะแข็งแรงกว่าคนธรรมดาส่วนใหญ่อยู่หน่อยหนึ่ง
แต่ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนั้นแทบไม่มีความหมายในสายตามนุษย์อสูร
โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับมนุษย์อสูรที่ร่างกายแข็งแรง ผู้มีพลังพิเศษก็เปราะบางราวกับทำจากกระดาษ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดา
ชาติก่อนอวิ๋นซิงเหลียวเคยบังเอิญได้ยินมนุษย์อสูรคนหนึ่งพูดโอ้อวดติดตลก
เขาบอกว่า ถ้าเอากับผู้มีพลังพิเศษ เขาต้องใช้เวลาถึงสามวันกว่าจะเอาจนอีกฝ่ายตายได้
แต่ถ้าเอากับคนธรรมดา แค่ครั้งเดียวก็ฆ่าได้แล้ว
ตอนที่มนุษย์อสูรคนนั้นพูด เขายังมองอวิ๋นซิงเหลียวด้วยสายตาหื่นกระหาย
เขาขยับปากบอกอวิ๋นซิงเหลียวให้รอเขาอยู่ตอนกลางคืน!!!
อวิ๋นซิงเหลียว: “……”
คำเปรียบเปรยของมนุษย์อสูรคนนี้หยาบคายก็จริง แต่เหตุผลก็ไม่ผิด