ฉินมู่ไป๋ลูบหัวเด็กดี
เขาถอนหายใจ
เห็นไหม คนตระกูลหยุนทำร้ายเหลียวเหลียวขนาดนั้น แต่เหลียวเหลียวยังยอมปล่อยคนตระกูลหยุนไป
เด็กน้อยของเขาใจดีเกินไปจริง ๆ
“เด็กดีของพี่บอกแล้วว่า ให้พวกคุณสองคนตัดสินใจกันเองว่าจะปล่อยใครไปได้แค่คนเดียว ระหว่างแม่ลูกคู่นี้”
“ตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้าแล้ว เลือกกันเลย”
ตอนฉินมู่ไป๋มองหยุนเจี้ยนกั๋วกับจางชุ่ยฮวา แววตาของเขาต่างจากตอนมองหยุนซิงเหลียวอย่างสิ้นเชิง
ตามความคิดของฉินมู่ไป๋แต่แรก ไม่ควรปล่อยใครในที่นี้ไปทั้งนั้น
คนตระกูลหยุนไม่มีใครบริสุทธิ์สักคน
แม้แต่ญาติ ๆ ของคนตระกูลหยุนก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
พวกเขาร่วมกันสร้างระบบขนาดใหญ่ โดยอ้างเรื่องสืบทอดตระกูลและธูปไฟ เพื่อเพิกเฉยต่อการที่คนในตระกูลหยุนทำร้ายลูกสาวในบ้านมาเป็นเวลานาน
เพราะทุกคนคิดแบบนี้
ความคิดความเข้าใจของแต่ละคนจึงบิดเบี้ยวไปหมด
ราวกับไม่ต้องมีใครมาล้างสมอง พวกเขาก็เชื่อมาตั้งแต่เกิดแล้วว่า ลูกสาวที่คลอดออกมา ต่อให้ไม่ส่งไปให้คนอื่นหรือจับถ่วงน้ำตาย ก็ถือว่าเป็นบุญคุณสูงสุดที่มอบให้พวกเธอแล้ว
พวกเธอควรสำนึกบุญคุณ และควรทุ่มเททั้งชีวิตให้ครอบครัวเดิมกับครอบครัวสามีในอนาคตโดยไม่ปริปากบ่น
ที่น่ากลัวคือ เด็กผู้หญิงที่เติบโตมาในระบบแบบนี้เองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน
ฉินมู่ไป๋กอดเด็กน้อยของเขาแน่นขึ้น
โชคดีที่หลังจากรู้จักกันได้ไม่นาน เขาก็ตัดสินใจพาเด็กน้อยมาอยู่ตระกูลฉินโดยไม่ลังเล
ตอนนี้ฉินมู่ไป๋รู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่ตัดสินใจเด็ดขาดในวันนั้น