ที่จริงแล้ว เรื่องที่ฉินมู่ไป๋พูด อวิ๋นซิงเหลียวก็รู้ทั้งหมด
ตอนนั้นเธอเคยช่วยฉินมู่ไป๋ไว้ ความทรงจำช่วงนั้นชัดเจนมากสำหรับเธอ
มันเป็นจุดเริ่มต้นของความทรงจำอันอบอุ่นในชีวิตเธอ
ตั้งแต่ฉินมู่ไป๋พาเธอมาอยู่ที่ตระกูลฉิน ทุกอย่างก็มีแต่เรื่องดี ๆ และสดใส
ทุกอย่างสวยงามจนทำให้อวิ๋นซิงเหลียวรู้สึกไม่เหมือนเรื่องจริง
พอรู้ว่าเธอใช้ชีวิตแบบไหนมาตั้งแต่เด็ก ก็จะเข้าใจว่าทำไมเธอถึงถูกฉินมู่ไป๋ทำให้ตกใจจนตายได้
อวิ๋นซิงเหลียวเศร้าจนยกมือทั้งสองขึ้นประคองใบหน้าหล่อเหลาของฉินมู่ไป๋
เธอมองเขาอย่างเศร้าใจ
“วันหนึ่งนายจะเกลียดฉันไหม?”
“ถ้าฉันทำอะไรที่ทำให้นายไม่ชอบ”
ฉินมู่ไป๋กอดเธอ เอวขยับเล็กน้อย ก่อนแนบแก้มเข้ากับแก้มเธอและถูไถเบา ๆ
เขาหลับตาลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความยึดติดอย่างคนป่วย
“ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอทำเรื่องแบบนั้นหรอก
แค่เธอไม่ไปจากฉัน ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ฉันก็ชอบทั้งนั้น”
เธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของเขา เป็นศูนย์กลางหัวใจของฉินมู่ไป๋
เขามีความปรารถนาจะควบคุมเธออย่างยึดติดสุดขั้ว
เมื่อเธออ่อนโยนและไม่ต่อต้าน ฉินมู่ไป๋ก็ไม่ต้องบังคับตัวเองอีกต่อไป
เขาเข้ามาจัดการทุกเรื่องของเธออย่างเต็มตัว ไม่ว่าอะไรก็ต้องควบคุม แม้แต่ความเป็นส่วนตัวของเธอ เขาก็ต้องรู้ให้กระจ่างทุกอย่าง
ฉินมู่ไป๋หันมาจูบติ่งหูเธอเป็นระยะ นิ้วของเขาสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อของเธออย่างคุ้นเคย
บรรยากาศค่อย ๆ ร้อนแรงเย้ายวนขึ้น
นานทีอวิ๋นซิงเหลียวจะไม่ปฏิเสธความใกล้ชิดของฉินมู่ไป๋