ตอนนี้อวิ๋นซิงเหลียวกับฉินมู่ไป๋อยู่บนรถบ้านก็จริง
แต่รถบ้านที่ฉินมู่ไป๋หามาให้เป็นรถบ้านรุ่นวันสิ้นโลก
ก่อนจะเข้าสู่โลกอสูร มันมีราคาสูงถึง 5,000,000
ขนาดใหญ่ราวกับบ้านทั้งหลังที่เคลื่อนที่ได้
มีทั้งหมด 2 ชั้น
ถ้าอากาศดี ยังยกหลังคาขึ้นเพิ่มได้อีกชั้น กลายเป็นอาคารมาตรฐาน 3 ชั้น
เพราะอย่างนั้น รถบ้านขนาดมหึมาคันนี้จึงมีห้องนอนที่สะดวกสบายมาก
เตียงก็กว้างตั้ง 2 เมตร แล้วทำไมฉินมู่ไป๋ถึงต้องเบียดนอนกับอวิ๋นซิงเหลียวด้วย?
อวิ๋นซิงเหลียวไม่พูดอะไร แกล้งทำเป็นหลับไปแล้ว
แต่เธอหลับจริงหรือเปล่า ฉินมู่ไป๋รู้ดี และอวิ๋นซิงเหลียวก็รู้ว่าฉินมู่ไป๋รู้
เห็นสาวน้อยไม่สนใจเขาอีกแล้ว
ฉินมู่ไป๋คลำมือไปใต้ผ้าห่มอุ่น ๆ เลิกชายกระโปรงของเธอขึ้น แล้วสอดมือเข้าไปจากบริเวณเอว
อวิ๋นซิงเหลียวทั้งจั๊กจี้ทั้งร้อนรุ่ม ในที่สุดก็อดไม่ไหว ดิ้นพลางเอ่ยขึ้นว่า
“ฉินมู่ไป๋ นายจะทำอะไร? เอามือออกไป!”
ฉินมู่ไป๋ยิ้ม ก่อนจะอุ้มสาวน้อยในอ้อมแขนพลิกตัว ให้เธอนอนคว่ำอยู่บนตัวเขา
มือของเขาลูบไปถึงแผ่นหลังของเธอ แล้วปลดตะขอเสื้อชั้นในด้านหลัง
“บอกแล้วไงว่าไม่ใส่”
เขาจูบริมฝีปากเธอ พอเห็นเธอจะหลบ มือก็ประคองท้ายทอยไว้แล้วจูบลึกซึ้งยิ่งขึ้น
“เด็กดี อย่าหลบ”
ถ้าไม่หลบก็แย่แน่
อวิ๋นซิงเหลียวทุบไหล่เขา หมัดนุ่ม ๆ ไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าแดงก่ำราวกับแอปเปิล
กว่าฉินมู่ไป๋จะยอมปล่อยเธอ เธอก็พยายามไม่สนใจมือที่กำลังดึงเสื้อชั้นในของตัวเองอยู่
“ฉินมู่ไป๋ พวกผู้รอดชีวิตพูดให้ร้ายนายไปทั่ว นายไม่คิดจะจัดการหน่อยเหรอ?”
มือของฉินมู่ไป๋ชะงัก เขาพลิกตัวกดสาวน้อยที่นอนคว่ำอยู่บนตัวลงใต้ร่าง