ในห้องน้ำแคบ ๆ ฉินมู่ไป๋กอดรัดอวิ๋นซิงเหลียวอย่างกระตือรือร้น จูบเธออย่างดุดันและเอาแต่ใจ
อวิ๋นซิงเหลียวรู้สึกเหมือนยืนไม่ไหว ขอบตาแดงแล้วแดงอีก ดูน่าสงสารราวกับดอกตูมที่ถูกพายุฝนซัดกระหน่ำ
ยังไม่ทันผลิบาน ก็ถูกฉินมู่ไป๋ย่ำยีราวกับเขาเด็ดดอกไม้ด้วยมืออันโหดร้าย
“เบบี๋”
ฉินมู่ไป๋ร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว เขากระชากคอเสื้อพร้อมบีบเอวคอดของอวิ๋นซิงเหลียว พลางอ้อนวอนเธอ
“ช่วยถอดเสื้อให้ลุงหน่อย”
อวิ๋นซิงเหลียวไม่ยอม วินาทีถัดมาเขาก็จับมือเธอมาวางตรงคอเสื้อของตัวเอง
ฉินมู่ไป๋ก้มลงกัดริมฝีปากเธออีกครั้ง รัดรึงจนเธอไปไหนไม่รอด
ปลายนิ้วของอวิ๋นซิงเหลียวสะกิดปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของฉินมู่ไป๋
เผยให้เห็นแผงอกขาวซีดของเขาเกือบทั้งแผง
เขาดูแข็งแรงกำยำ ทั้งยังสูงและหุ่นดี
แค่ขยับเล็กน้อย กล้ามอกก็แข็งราวกับก้อนหิน
อวิ๋นซิงเหลียวยอมรับว่าในชั่วขณะหนึ่ง เธอถูกเขายั่วจนหวั่นไหวจริง ๆ
โดยเฉพาะตอนฉินมู่ไป๋จูบเธออย่างดุดัน เธอแทบต้านทานไม่ไหว
อุณหภูมิในห้องน้ำสูงขึ้นเรื่อย ๆ อวิ๋นซิงเหลียวถูกฉินมู่ไป๋กดจูบกับผนังห้องน้ำจนมึนงง
ฝักบัวหยุดไหลลงในจังหวะนั้นพอดี
น้ำในรถบ้านเติมใส่ถังเก็บไว้ล่วงหน้า
ถึงรถบ้านคันนี้จะได้ชื่อว่าเป็นป้อมปราการในวันสิ้นโลก แต่ถ้าปล่อยน้ำทิ้งไว้นาน ๆ น้ำในถังก็ต้องหมดเข้าสักวัน
ฉินมู่ไป๋หอบหายใจ เรียกสติกลับคืนมาได้เล็กน้อยแล้วหยุดจูบ
เขามองเธอด้วยท่าทางราวกับอยากกลืนเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนลงท้องไปทั้งตัว